Edmund Chromiński

profesor, rektor AGH

Edmund Chromiński (ur. 8 listopada 1874 w Rykach, zm. 17 września 1954 w Krakowie) – polski inżynier, profesor budowy i eksploatacji kotłów parowych, rektor AGH.

Edmund Chromiński
Ilustracja
zdjęcie ze zbiorów NAC
Data i miejsce urodzenia 8 listopada 1874
Ryki
Data i miejsce śmierci 17 września 1954
Kraków
Tytuł naukowy Prof. zw. dr inż.
Stanowisko Rektor AGH
Odznaczenia
Medal Srebrny za Długoletnią Służbę Medal Zwycięstwa i Wolności 1945

ŻyciorysEdytuj

Syn Teofila i Marii z domu Jasiuk. Rozpoczął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim w zakresie filozofii. Przeniósł się na Politechnikę Lwowską na studia z zakresu budowy maszyn. Pracę zawodową rozpoczął w Wiedniu przy dozorze kotłów. Potem został przeniesiony do Krakowa. Z AG (potem AGH) był związany od 1921. W latach 1926–1928 był rektorem.

Został aresztowany przez gestapo 6 listopada 1939 w ramach tzw. Sonderaktion Krakau wymierzonej w przedstawicieli polskiej inteligencji. Razem z innymi profesorami i pracownikami krakowskich uczelni został wywieziony do obozu koncentracyjnego Sachsenhausen. Odzyskał wolność w lutym 1940[1].

Życie prywatneEdytuj

Z żoną Marią Haberko mieli troje dzieci, córkę Janinę i synów: Witolda i Tadeusza.

Zmarł w 1954, został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera: HB, rząd: płn, miejsce: 10).

OdznaczeniaEdytuj

Wybrane praceEdytuj

  • Metan w spalinach - 1936
  • Sprawność kotłów parowych - 1936
  • Badanie węgla na zwietrzenie - 1939
  • Kotły parowe i ich obsługa - 1944
  • Maszynoznawstwo ogólne - 1953

PrzypisyEdytuj

  1. Edmund Chromiński. W: Archiwum ofiar terroru nazistowskiego i komunistycznego w Krakowie 1939 - 1956 [on-line]. Muzeum Historyczne Miasta Krakowa. [dostęp 2014-03-23]. Wroński 1974 ↓, s. 47, 402

BibliografiaEdytuj

  • Tadeusz Wroński: Kronika okupowanego Krakowa. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1974, s. 562. OCLC 2029981.
  • Edmund Chromiński. Historia AGH. [dostęp 2014-03-23].