Epicrates

Epicratesrodzaj węża z podrodziny boa (Boinae) w rodzinie dusicielowatych (Boidae).

Epicrates[1]
Wagler, 1830[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – boa tęczowy (E. cenchria)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada zauropsydy
Podgromada diapsydy
Rząd łuskonośne
Podrząd węże
Infrarząd Alethinophidia
Nadrodzina Booidea
Rodzina dusicielowate
Podrodzina boa
Rodzaj Epicrates
Typ nomenklatoryczny

Boa cenchria Linnaeus, 1758

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Zasięg występowaniaEdytuj

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Nikaragui, Kostaryce, Panamie, Kolumbii, Wenezueli, na Trynidadzie i Tobago, w Gujanie, Surinamie, Gujanie Francuskiej, Brazylii, Peru,Boliwii, Paragwaju i Argentynie[4].

SystematykaEdytuj

EtymologiaEdytuj

  • Epicrates: gr. επικρατης epikratēs „zwycięski, potężny”[5].
  • Cliftia: J.E. Gray nie wyjaśnił pochodzenia nazwy zwyczajowej[3]. Gatunek typowy: Cliftia fusca J.E. Gray, 1849 (= Epicrates maurus J.E. Gray, 1849).

Podział systematycznyEdytuj

Do rodzaju należą następujące gatunki[4]:

Pozostałe gatunki tradycyjnie zaliczane do tego rodzaj zostały przeniesione przez Pyrona, Reynoldsa i Burbrinka (2014) do odrębnego rodzaju Chilabothrus[6].

PrzypisyEdytuj

  1. Epicrates, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J.G. Wagler: Natürliches System der Amphibien, mit vorangehender Classification der Säugethiere und Vögel. Ein Beitrag zur vergleichenden Zoologie. München, Stuttgart und Tübingen: In der J.G. Cotta’scchen Buchhandlung, 1830, s. 168. (niem.)
  3. a b J.E. Gray: Catalogue of the specimens of snakes in the collection of the British museum. London: Printed by order of the Trustees, 1849, s. 99. (ang.)
  4. a b P. Uetz & J. Hallermann: Genus: Epicrates (ang.). The Reptile Database. [dostęp 2019-03-10].
  5. E.C. Jaeger: Source-book of biological names and terms. Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 83. (ang.)
  6. R.A. Pyron, R.G. Reynolds & F.T. Burbrink. A Taxonomic Revision of Boas (Serpentes: Boidae). „Zootaxa”. 3846 (2), s. 249-260, 2014. DOI: 10.11646/zootaxa.3846.2.5 (ang.).