Otwórz menu główne

Ernest Buchta

Oficer dyplomowany Wojska Polskiego

Ernest Buchta (ur. 24 września 1897 w Karvinie, zm. 27 września 1944 w Oflagu VI B Dössel) – major dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.

Ernest Buchta
major dyplomowany piechoty major dyplomowany piechoty
Data i miejsce urodzenia 24 września 1897
Karvina
Data i miejsce śmierci 27 września 1944
Oflag VI B Dössel
Przebieg służby
Lata służby 1918-1944
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 42 Pułk Piechoty
Dowództwo Okręgu Korpusu Nr IV
10 Dywizja Piechoty
58 Pułk Piechoty
Sztab Armia „Modlin”
Stanowiska szef oddziału sztabu armii
Główne wojny i bitwy wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal Niepodległości Srebrny Krzyż Zasługi

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 2032. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był 42 pułk piechoty[1].

Z dniem 4 stycznia 1932 roku został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza dwuletniego kursu 1931/1933 [2]. Z dniem 1 października 1933 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu tytułu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IV w Łodzi. 7 czerwca 1934 roku został przeniesiony do dowództwa 10 Dywizji Piechoty w Łodzi, w którym zastąpił kapitana Antoniego Barana na stanowisku oficera sztabu[3]. 27 czerwca 1935 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 roku i 56. lokatą w korpusie oficerów piechoty[4]. Od 22 października 1935 roku do 7 grudnia 1938 roku pełnił służbę na stanowisku szefa sztabu 10 DP[5]. Następnie został przeniesiony do 58 pułku piechoty w Poznaniu w celu odbycia stażu liniowego[6].

W kampanii wrześniowej 1939 roku walczył na stanowisku szefa Oddziału IV Sztabu Armii „Modlin”. W niewoli, w Oflagu VI B Dössel, pomagał w przygotowywaniu ucieczek. Zginął 27 września 1944 roku, gdy w nocy bombowce brytyjskie, mając za cel stację kolejową w Nörde, omyłkowo zrzuciły jedną bombę na obóz, zabijając 90 oficerów. Pochowany w grobowcu na cmentarzu w Dössel.

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 106.
  2. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 63, 799.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 155, 176.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 28 czerwca 1935 roku, s. 67.
  5. Jarno 2001 ↓, s. 162.
  6. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 25.
  7. Żołna 1929 ↓, s. 31.

BibliografiaEdytuj