Eugeniusz Matusiewicz

Eugeniusz Matusiewicz (ur. 18 kwietnia 1914 w Batczy, pow. Kobryń, zm. 2 listopada 1992 w Poznaniu) – polski profesor, botanik.

Eugeniusz Matusiewicz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 18 kwietnia 1914
Batcza
Data i miejsce śmierci 2 listopada 1992
Poznań
Miejsce zamieszkania m.in. Grodno, Wilno, Lwów, Białystok
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Odznaka Honorowa Miasta Poznania

ŻyciorysEdytuj

Pochodził z rodziny nauczycielskiej. Maturę zdał w Grodnie w 1934. W 1935 rozpoczął studia rolnicze na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. Brał udział w kampanii wrześniowej jako podporucznik rezerwy. Po nieudanej mobilizacji dostał się do Lwowa, którego bronił. Po zajęciu miasta przez Rosjan wyjechał do Wilna. Okupację przeżył pracując fizycznie w rolnictwie, a także jako instruktor uprawy tytoniu. W 1945 repatriowany do Białegostoku, gdzie pracował do 1947 w Izbie Rolniczej. Studia ukończył w 1946 na UMCS w Lublinie (praca Anatomiczne badania liści czterech odmian tytoniu). W kwietniu 1947 przyjechał do Poznania, gdzie został asystentem na Uniwersytecie Poznańskim u prof. Janusza Jagmina. Jednocześnie pracował w Lniarskiej Stacji Doświadczalnej. Doktoryzował się w 1951 (praca Studia nad fotoperiodyzmem konopi). Od 1952 był adiunktem, a od 1956 zastępcą profesora. W grudniu 1956 otrzymał tytuł docenta w Zakładzie Roślin Przemysłowych Katedry Szczegółowej Uprawy Roślin (od 1960 do 1962 był kierownikiem tego zakładu). Odbył w tym czasie staże naukowe w Sofii i Płowdiw (1958) oraz Krasnodarze (1960). W 1959 zorganizował komórkę wydawniczą Wyższej Szkoły Rolniczej w Poznaniu (był też pierwszym kierownikiem tej instytucji). Jesienią 1962 zajął się organizacją Katedry Ekologii Roślin na Oddziale Melioracji Wodnych Wydziału Rolniczego. Był też współtwórcą tego Oddziału. Profesorem nadzwyczajnym został w 1973, a zwyczajnym w 1979. W latach 1969-1981 był sekretarzem Wydziału Nauk Rolniczych i Leśnych PTPN, a potem też członkiem honorowym tego Towarzystwa. Był też członkiem Polskiego Towarzystwa Przyrodników, Polskiego Towarzystwa Botanicznego oraz Polskiego Towarzystwa Gleboznawczego[1]. Pochowany na cmentarzu św. Jana Vianneya w Poznaniu (kwatera św. Barbary-30-8)[2].

 
Grób prof. Eugeniusza Matusiewicza na Cmentarzu Sołackim

OsiągnięciaEdytuj

Autor 110 publikacji drukowanych w Polsce i zagranicą (ponad 50 oryginalnych). Interesował się głównie gospodarką wodną i pokarmową roślin, wpływem temperatury i intensywności światła na wegetację, a także produktywnością i jakością roślin (głównie przemysłowych i specjalnych, ze szczególnym uwzględnieniem tytoniu i konopi). Był promotorem dziewięciu prac doktorskich i prawie stu magisterskich, tworząc polską szkołę agroekologii. Od 1961 do 1964 był przewodniczącym komitetu redakcyjnego Roczników WSR, a potem Roczników AR (od 1972 do śmierci). Wydał jako współredaktor m.in. fundamentalne Dzieje akademickich studiów rolniczych i leśnych w Wielkopolsce 1919-1969 (1970) i 60 lat akademickich studiów rolniczych i leśnych w Poznaniu (1981)[1].

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Bogdan Wosiewicz, Prof. Dr Eugeniusz Matusiewicz, w: Kronika Miasta Poznania, nr 1-2/1993, s.375-380, ISSN 0137-3552
  2. Eugeniusz Matusiewicz – miejsce pochówku [dostęp 2019-02-11]