Ewa Jóźwiak

Ewa Jóźwiak (ur. 25 listopada 1963 w Olsztynie[1]) – polska działaczka ekumeniczna, teolog, dziennikarka i redaktorka, doktor nauk teologicznych, prezes Synodu Kościoła Ewangelicko-Reformowanego w RP w latach 2013-2021. Wnuczka ks. Jerzego Sachsa, proboszcza parafii ewangelicko-augsburskiej w Kaliszu.

Ewa Jóźwiak
Data i miejsce urodzenia 25 listopada 1963
Olsztyn
Zawód, zajęcie działaczka ekumeniczna, dziennikarka, redaktor
Alma Mater Akademia Teologii Katolickiej w Warszawie, Chrześcijańska Akademia Teologiczna w Warszawie
Stanowisko prezes Synodu Kościoła Ewangelicko-Reformowanego w RP (2013–2020)

ŻyciorysEdytuj

Dzieciństwo spędziła w Kaliszu. W latach 1983–1988 studiowała w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, w latach 1988–1990 w Instytucie Ekumenicznym Johanna Adama Möhlera w Paderborn. W 1990 uzyskała licencjat naukowy z teologii katolickiej w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie[1]. W 2015 roku uzyskała stopień doktora nauk teologicznych na podstawie rozprawy pt. Polacy z wyboru. Proces polonizacji na przykładzie czterech pokoleń pastorów w rodzinie Sachsów obronionej na Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie.

W latach 1986–1989 była członkiem redakcji kwartalnika Studia i Dokumenty Ekumeniczne, w latach 1989–1991 była asystentką redaktora naczelnego pisma Jednota. W latach 1991–1993 pracowała w Gazecie Stołecznej (dodatku do Gazety Wyborczej), w latach 1994–1999 była sekretarzem redakcji Katolickiej Agencji Informacyjnej. Od 2012 roku jest redaktorką naczelną pisma Jednota. Jest także konsultantką Redakcji Ekumenicznej II Programu TVP[1] i współpracowniczką Redakcji Audycji Religijnych w Polskim Radiu.

Od 2002 do chwili obecnej jest członkiem Synodu Kościoła Ewangelicko-Reformowanego w RP, w latach 2004–2013 trzykrotnie była sekretarzem Synodu[1], od 2013 roku piastowała funkcję prezesa Synodu (jako pierwsza kobieta w historii[2][3]). W 2015 została wybrana na kolejną kadencję 2016–2020[4], która z powodu pandemii przedłużyła się do 2021 roku. Od 2007 jest sekretarzem Komisji ds. Mediów Polskiej Rady Ekumenicznej[1].

Uczestniczyła w I Europejskim Zgromadzeniu Ekumenicznym w Bazylei (1989), II Europejskim Zgromadzeniu Ekumenicznym w Grazu (1997) oraz III Zgromadzeniu Ogólnym Ekumenicznego Forum Chrześcijanek Europy w Yorku (1990)[1].

W latach 1986–1989 była jednym z organizatorów młodzieżowych spotkań ekumenicznych w Kodniu[1].

Opublikowała książki: Sachsowie – Polacy z wyboru, Wieluń 2017

Osobno czy razem? Dążenia ekumeniczne w ewangelicyzmie polskim w XX wieku, Wydawnictwo Warto, Warszawa 2019, ​ISBN 978-83-63562-10-6​.

Pod jej współredakcją ukazały się publikacje: Człowiek z Noyon. O Janie Kalwinie na łamach „Jednoty” – praca zbiorowa, (drugi redaktor: Krzysztof Urban, Biblioteka „Jednoty”, Warszawa 2009, ​ISBN 978-83-929269-8-6​).

Ulryk Zwingli – teolog, humanista, reformator (drugi redaktor: Rafał Marcin Leszczyński, Wydawnictwo Naukowe ChAT, Warszawa 2020, ​ISBN 978-83-60273-60-9​).

Ulryk Zwingli, O wolności wyboru pokarmów, Biblioteka "Jednoty", Warszawa 2020, ​ISBN 978-83-929269-6-2​.


Jest autorką licznych artykułów. Ważniejsze z nich w dziełach zbiorowych:

Bogactwo bliskości Boga Jedynego. Z ks. Waldemarem Chrostowskim rozmawia Ewa Jóźwiak, w: Dzieci Soboru zadają pytania. Rozmowy o Soborze Watykańskim II – praca zbiorowa, Biblioteka „Więzi”, Warszawa 1996, ​ISBN 83-85124-02-0​, s. 249–267.

Bóg się nie powtarza. Z ks. Wacławem Hryniewiczem rozmawiają Ewa Jóźwiak i Teresa Terczyńska, w: Dzieci Soboru zadają pytania. Rozmowy o Soborze Watykańskim II - praca zbiorowa, Biblioteka „Więzi”, Warszawa 1996, ​ISBN 83-85124-02-0​, s. 131-153.

Karmić się bogactwem bliskości Boga, w: Rozmowy o dialogu - praca zbiorowa, Oficyna Wydawnicza „Vocatio”, Warszawa 1996, ​ISBN 83-7146-059-7​, s. 263-287.

Katolicka Agencja Informacyjna o dialogu chrześcijańsko-żydowskim, w: Ja jestem Józef, brat wasz - praca zbiorowa, Oficyna Wydawnicza „Vocatio”, Warszawa 1998, ​ISBN 83-7146-132-1​, s. 202-218.

Urząd duchowny i ordynacja kobiet przeszkodą jedności Kościoła?, w: Słowo pojednania - praca zbiorowa, Biblioteka „Więzi”, Warszawa 2004, ​ISBN 83-88032-75-5​, s. 471-481.

Psalm jako pieśń Kościoła. Rola muzyki według Jana Kalwina, w: Człowiek z Noyon. O Janie Kalwinie na łamach „Jednoty” – praca zbiorowa, Biblioteka „Jednoty”, Warszawa 2009, ​ISBN 978-83-929269-8-6​, s. 93-97.

Człowiek modlitwy i miłości, w: Dziękczynienie za moc krzyża. W 100-lecie urodzin ks. konseniora Jerzego Sachsa, Wydawnictwo Ewangelik Pszczyński, Pszczyna 2011, ​ISBN 978-83-915652-6-1​, s. 13-18. (Również zgromadzenie i opracowanie materiału do książki).

Aspekt teologiczny orędzi i oświadczeń Kościołów ewangelickich w Polsce wobec dwóch totalitaryzmów, w: Kościoły chrześcijańskie w systemach totalitarnych, redakcja naukowa Jarosław Kłaczkow, Waldemar Rozynkowski, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2012, ​ISBN 978-83-7780-333-2​, s. 502-515.

Zofia Sachs z domu Bursche i jej potomkowie, w: Rodzina Burschów. Opowieści o polskich ewangelikach, pod red. prof. Karola Karskiego i dr. Aleksandra Łupienki, Wydawnictwo Augustana, Bielsko Biała 2016, ​ISBN 978-83-62109-86-9​, s. 194-217.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g Encyklopedia ekumenizmu w Polsce (1964–2014), wyd. Uniwersytet Papieski Jana Pawła II, Kraków 2016, s. 223–224
  2. Naczelna JEDNOTY doktorem teologii (pol.). reformowani.pl. [dostęp 2015-12-25].
  3. Obrady Synodu Kościoła Reformowanego (pol.). bik.luteranie.pl. [dostęp 2015-12-25].
  4. Posiedzenie Synodu Kościoła reformowanego (pol.). jednota.pl. [dostęp 2016-10-18].