F

litera alfabetu łacińskiego

F (minuskuła: f) – szósta litera alfabetu łacińskiego, dziewiąta litera alfabetu polskiego. Oznacza zwykle w danym języku spółgłoskę szczelinową wargowo-zębową bezdźwięczną, np. [f].

F
Ilustracja
Informacje podstawowe
Majuskuła

F

Minuskuła

f

Podstawowy alfabet

łaciński

Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Historia edytuj

Protosemickie
W
Fenicki 
waw
Grecka
Digamma
Etruskie
V lub W
Łacińskie F
         

Grafemy i symbole oparte na F edytuj

Niektóre litery diakrytyzowane i ligatury
F́ f́ F̀ f̀ F̄ f̄ Ḟ ḟ Ƒ ƒ F̧ f̧
Znaki alfabetów fonetycznych
ʄ
Symbole i skróty
ƒ

Inne reprezentacje edytuj

Sygnalizacja Język migowy Alfabet
Braille’a
flaga
Międzynarodowego
Kodu Sygnałowego
Alfabet
semaforowy
Kod Morse’a francuski kanadyjski polski
    F       i  

Kodowanie edytuj

ZnakFf
Nazwa w UnikodzieLatin Capital Letter F[1]    Latin Small Letter F[2]
Kodowaniedziesiętnieszesnastkowodziesiętnieszesnastkowo
Unicode70U+0046102U+0066
UTF-8704610266
Odwołania znakowe SGMLFFff
ASCII1704610266
EBCDIC198C613486
1 W tym pochodne ASCII, takie jak DOS, Windows, ISO-8859 i Macintosh

Zobacz też edytuj

  • Ф: litera cyrylicy
  • Φ: grecka litera phi

Przypisy edytuj

  1. Latin Capital Letter F. unicode-table.com. [dostęp 2018-10-10].
  2. Latin Small Letter F. unicode-table.com. [dostęp 2018-10-10].