Otwórz menu główne

Florin Gheorghiu

rumuński szachista

Florin Gheorghiu (ur. 6 kwietnia 1944 w Bukareszcie) – rumuński szachista, arcymistrz od 1965 roku.

Florin Gheorghiu
Florin Gheorghiu (World Junior Chess Championship 1961).jpg
Gheorghiu (1961)
Państwo  Rumunia
Data i miejsce urodzenia 6 kwietnia 1944
Bukareszt
Tytuł szachowy arcymistrz (1965)
Ranking FIDE 2382 (01.11.2013)
Miejsce w kraju 50
Gnome-go-next.svg Rumuńscy arcymistrzowie szachowi

Kariera szachowaEdytuj

W wieku trzynastu lat zdobył swój pierwszy tytuł mistrza Rumunii juniorów. Jako szesnastolatek, w 1960 roku, sięgnął po tytuł mistrza swojego kraju wśród seniorów. Przez następne trzydzieści lat był czołowym szachistą Rumunii. W 1963 roku we Vrnjackiej Banji zdobył tytuł mistrza świata juniorów. W latach 1960–1987 dziewięciokrotnie zdobył tytuł indywidualnego mistrza Rumunii[1].

Wielokrotnie reprezentował Rumunię w turniejach drużynowych, m.in.:

Największe sukcesy odnosił w latach 70. XX wieku. Zakwalifikował się do czterech kolejnych turniejów międzystrefowych (eliminacji mistrzostw świata): w 1973 roku (Petropolis, XIV miejsce), 1976 (Manila, XI miejsce), 1979 (Ryga, VI miejsce) i 1982 roku (Moskwa, XII miejsce). Zajął pierwsze miejsca w pięciu silnie obsadzonych kołowych turniejach międzynarodowych: w 1968 roku w Hastings (wspólnie z Vlastimilem Hortem i Leonidem Steinem), w 1972 roku w Reykjavíku (wspólnie z Vlastimil Hort i Friðrikiem Ólafssonem), w 1974 roku w Torremolinos (wspólnie z Eugenio Torrem), w 1979 roku w Nowym Sadzie (przed Jefimem Gellerem i Jewgienijem Swiesznikowem) oraz w 1982 roku w Biel (wspólnie z Johnem Nunnem). Zajął pierwsze miejsce w trzech kolejnych turniejach szwajcarskich US Open w Stanach Zjednoczonych: w 1979, 1980 (wspólnie z Johnem Fedorowiczem) i 1981 roku (wspólnie z Larrym Christiansenem). W latach 80. siła jego gry nieco osłabła, jednak nadal odnosił sukcesy w prestiżowych turniejach. Turniej w Wiedniu w 1986 roku zakończył na trzecim miejscu, wspólnie z Anatolijem Karpowem i Lubomirem Ftačnikiem, za Wiktorem Korcznojem i Aleksandrem Bielawskim, a w 1988 r. zwyciężył (wspólnie z m.in. Ferdinandem Hellersem, Bogdanem Laliciem i Jurijem Bałaszowem) w turnieju Berliner Sommer w Berlinie.

Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 1981 r., z wynikiem 2605 punktów zajmował wówczas 10. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 1. miejsce wśród rumuńskich szachistów[7].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj