Otwórz menu główne

Folies Bergère

teatr (music-hall; Paryż, Francja; zał. 1869)

Folies Bergère (wym. fɔ.li bɛʁ.ʒɛʁ; pierwotnie: Folies Trévise) – paryska music-hall[1][2] (sala koncertowa), której szczytowa sława oraz popularność przypadła na lata 90. XIX wieku oraz lata 20. XX wieku. Jednak do dnia dzisiejszego Folies Bergère pozostaje jedną z najsławniejszych sal koncertowych w Paryżu.

Folies Bergère
Ilustracja
Fasada Folies Bergère (2016)
Typ teatru music-hall
Data powstania 2 maja 1869
Państwo  Francja
Lokalizacja Paryż (adres: 32 rue Richer)
Położenie na mapie Paryża
Mapa lokalizacyjna Paryża
Folies Bergère
Folies Bergère
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Folies Bergère
Folies Bergère
Położenie na mapie Île-de-France
Mapa lokalizacyjna Île-de-France
Folies Bergère
Folies Bergère
48°52′27″N 2°20′42″E/48,874167 2,345000
Strona internetowa teatru

Spis treści

HistoriaEdytuj

 
Plakat z Folies Bergère

Folies Bergère jest zlokalizowana przy ulicy rue Richer pod numerem 32, ulicy leżącej w 9. dzielnicy.

Sala koncertowa została oficjalnie otwarta 2 maja 1869 roku jako Folies Trévise. W pierwszych latach istnienia na jej deskach były wystawiane operetki, pokazy komiczne oraz sztuki gimnastyczne.

Nazwa sali koncertowej wzięła się od słowa folies co oznacza „szaleństwa”, natomiast trévise jest to jedna z ulic (rue Trevise) położonych niedaleko ulicy rue Richer. Ze względu na to, że ówczesna nazwa sali kojarzyła się głównie z erotycznymi występami, władze sali koncertowej postanowiły zmienić jej nazwę na Folies Bergère, pod którą sala nadal funkcjonuje. Oficjalna nazwa Folies Bergère została przyjęta 13 września 1872 roku i wzięła swoją nazwę od kolejnej ulicy, rue Bergère położonej w pobliżu sali (bergère oznacza „pasterka” lub „siedziba”).

Folies Bergère było motywem obrazu Édouarda Maneta Bar w Folies-Bergère, który został wykonany w latach 1881–1882.

Sala szybko zyskała sławę dzięki wystawianym tam przedstawieniom muzycznym, w których często kobiety pokazywały się w skąpych kostiumach. Folies Bergère było także znanym miejscem występów „egzotycznych piękności” pochodzących głównie z Afryki.

Znane postacie występujące na Folies BergèreEdytuj

  • lata 90. XIX w.: Loie Fuller (pionierka tańca modernistycznego)
  • lata 20. XX w.: Josephine Baker rozpoczęła karierę z Folies Bergère
  • z Folies Bergère związani byli także m.in. Maurice Chevalier oraz komik Cantinflas
  • w latach 1948–1968 na deskach Folies Bergère pod pseudonimem Veronica Bell występowała polska śpiewaczka (sopran liryczny) Weronika Ignatowicz-Machniewicz[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Jacques Feschotte: Histoire du music-hall. Paryż: Presses Universitaires de France, 1965, s. 134.
  2. Grzegorz Piotrowski. Teatr piosenki. „Teksty Drugie”. 4, s. 357-379, 2014. Wydawnictwo Instytutu Badań Literackich PAN. ISSN 0867-0633 (pol.). 
  3. Weronika Bell | PrawicowyInternet.pl (pol.). prawicowyinternet.pl, 2014-05-15. [dostęp 2018-04-20].

Linki zewnętrzneEdytuj