François Furet

francuski historyk

François Furet (ur. 27 marca 1927 w Paryżu, zm. 12 lipca 1997 w Tuluzie)[1] – historyk francuski, badacz zagadnień rewolucji francuskiej[2][3].

François Furet
Data i miejsce urodzenia

27 marca 1927
Paryż

Data i miejsce śmierci

12 lipca 1997
Tuluza

Zawód, zajęcie

historyk

Odznaczenia
Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)

ŻyciorysEdytuj

W latach 1950–1954 studiował na Uniwersytecie Paryskim. Był wykładowcą na École des hautes études en sciences sociales oraz prezydentem tejże uczelni w latach 1977–1985. W 1985 r. został profesorem University of Chicago[3], był również założycielem Instytutu Raymonda Arona w Paryżu[2]. 20 marca 1997 r. został wybrany do Akademii Francuskiej (fotel 1), lecz z powodu śmierci nie objął fotelu. Otrzymał wiele nagród (m.in. Grand prix Gobert w 1995 r.)[3].

Kawaler Legii Honorowej[3].

Wybrane publikacje w języku polskimEdytuj

  • Prawdziwy koniec Rewolucji Francuskiej, przeł. Barbara Janicka, Kraków - Warszawa: „Znak” – Fundacja im. Stefana Batorego, 1994
  • Przeszłość pewnego złudzenia, z fr. przeł. Joanna Górnicka-Kalinowska, Maryna Ochab, Oficyna Wydawnicza Volumen, Warszawa, 1996
  • Człowiek romantyzmu, pod red. François Fureta, z wł. przeł. Justyna Łukaszewicz, Joanna Ugniewska, Warszawa: „Świat Książki”, 2001
  • (wstęp) Alexis de Tocqueville, Dawny ustrój i rewolucja, przeł. Hanna Szumańska-Grossowa; wstęp François Furet, Warszawa: Fundacja Aletheia, 2009

PrzypisyEdytuj

  1. Furet, François (1927–1997) (fr.). Katalog Biblioteki Narodowej Francji. [dostęp 2022-02-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-01-20)].
  2. a b Alan Riding: Francois Furet, Historian, 70; Studied the French Revolution (ang.). The New York Times, 16 lipca 1997. [dostęp 2022-02-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-02-18)].
  3. a b c d François FURET (fr.). Akademia Francuska. [dostęp 2022-02-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-01-02)].