Franciszek Krzysik

Franciszek Marian Krzysik (ur. 3 marca 1902 w Dolnej Wsi, zm. 26 grudnia 1980 w Warszawie) – polski technolog drewna, profesor i od 1974 doctor honoris causa Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie.

Franciszek Krzysik
Data i miejsce urodzenia 3 marca 1902
Dolna Wieś
Data i miejsce śmierci 26 grudnia 1980
Warszawa
profesor doktor habilitowany nauk technicznych
Specjalność: technologia drewna
Alma Mater Politechnika Lwowska
Doktorat 1928 – technologia drewna
Politechnika Lwowska
Habilitacja 1934 – technologia drewna
Politechnika Lwowska
Profesura 1937 (nadzwyczajny),
1945 (zwyczajny)
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy I klasy

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w rodzinie Franciszka, radcy wojewódzkiego we Lwowie, i Wincentyny Heleny z Falskich. Był młodszym bratem Stanisława (1895–1930), podpułkownika dyplomowanego piechoty Wojska Polskiego, i Zofii Orlicz (1898–1999), damy Orderu Virtuti Militari.

Studiował na Wydziale Lasowym Politechniki Lwowskiej, a po uzyskaniu w 1924 tytułu inżyniera leśnika, w 1928 uzyskał stypendium z Funduszu Kultury Narodowej i kontynuował naukę w Wiedniu, Sztokholmie i Helsinkach. W 1928 przedstawił pracę dotyczącą leśnictwa i uzyskał tytuł doktora nauk, od 1934 był docentem habilitowanym Politechniki Lwowskiej w dziedzinie użytkowania i mechanicznej technologii drewna. W 1937 został powołany na profesora nadzwyczajnego Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie (SGGW), gdzie stworzył Oddział Technologii Drewna[1].

Po wybuchu II wojny światowej powrócił do Lwowa i wykładał leśnictwo na powołanym przez władze radzieckie Instytucie Politechnicznym. Po wkroczeniu Niemców został nadleśniczym w Brodach.

W 1944 objął stanowisko dyrektora Lasów Państwowych w Rzeszowie, a także stanął na czele Instytutu Badawczego Leśnictwa z siedzibą w Lublinie. W marcu 1945 ponownie zamieszkał w Warszawie, został profesorem zwyczajnym SGGW. W 1949 został przewodniczącym Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Leśnego i pełnił tę funkcję do śmierci w 1980, równocześnie od 1964 przez cztery lata był prezesem Zarządu Głównego Ligi Ochrony Przyrody. Od 1958 do 1972 pełnił funkcję sekretarza naukowego Wydziału V Polskiej Akademii Nauk, dzięki jego działaniom w 1968 Rada Ministrów uznała Ligę Ochrony Przyrody za Stowarzyszenie Wyższej Użyteczności. XI Krajowy Zjazd Delegatów Ligi nadał prof. Franciszkowi Krzysikowi godność Członka Honorowego Stowarzyszenia, w tym samym roku został członkiem International Academy of Wood Science. Został pochowany w Krynicy[2].

CzłonkostwoEdytuj

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj