Fregaty rakietowe typu Álvaro de Bazán

Fregaty rakietowe typu Álvaro de Bazánhiszpańskie fregaty rakietowe wyposażone w system kierowania ogniem AEGIS. Pierwsza jednostka serii weszła do służby w 2002. Okręty znane są także pod oznaczeniem F-100. Pomimo że w Hiszpanii w powszechnym użyciu jest stosowane określenie fregaty, ze względu na wielkość (wyporność ponad 6000 ton), okręty te są niszczycielami rakietowymi, i takie nazewnictwo stosuje m.in. Australia[1]. W oparciu o projekt okrętu, powstały fregaty rakietowe typu Fridtjof Nansen dla Norwegii i niszczyciele rakietowe typu Hobart dla Australii.

Fregaty typu Álvaro de Bazán
Ilustracja
Kraj budowy

 Hiszpania

Użytkownicy

 Armada Española

Wejście do służby

2002

Zbudowane okręty

5

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność

pełna: 6200 t

Długość

147 m

Szerokość

18,6 m

Zanurzenie

4,75 m

Napęd

siłownia w układzie CODAG dwa silniki wysokoprężne, dwie turbiny gazowe

Prędkość

29 węzłów

Załoga

240

Uzbrojenie

wyrzutnie Mk 41 VLS wyposażone w pociski przeciwlotnicze:
• 32 x SM-2MR
• 64 x ESSM
i przeciwokrętowe:
• 8 x Harpoon
1x armata 127 mm
4 wyrzutnie torpedowe Mk 32 dla:
• 12 x Mark 46

Wyposażenie lotnicze

1 helikopter SH-60B LAMPS III

Historia

edytuj

W związku z potrzebą posiadania nowych jednostek eskortowych Hiszpania przystąpiła w 1983 do prac nad wspólnym europejskim typem fregaty oznaczonym jako NFR-90. W 1989 z powodu różnych wymagań wobec projektowanych fregat, projekt anulowano. Korzystając z doświadczeń wyniesionych z prac nad projektem NFR-90, w Hiszpanii rozpoczęto prace nad własnym typem fregat rakietowych które otrzymały oznaczenie typ F-100. Głównym zadaniem nowych okrętów miało być zapewnienie ochrony przeciwlotniczej. Wstępne założenia projektowe zostały określone w 1992. Planowano budowę czterech okrętów o wyporności ok. 4500 t, które miały być zbudowane z możliwie jak największym udziałem komponentów produkcji krajowej. Podjęto decyzję o zainstalowaniu na okrętach systemu kierowania ogniem AEGIS, wyposażonego w najnowszą wersję radaru SPY-1D.

Budowa pierwszego okrętu serii rozpoczęła się 31 stycznia 1997 w stoczni Izar w Ferrol. Prowadzono ją w ścisłej współpracy z ekspertami z US Navy. Wodowanie pierwszego okrętu serii, który otrzymał imię "Álvaro de Bazán" miało miejsce 31 października 2000. Okręt wszedł do służby 19 września 2002.

 
Sylwetka okrętu

Okręty

edytuj
  • Álvaro de Bazán – (F101) – pierwszy okręt typu, położenie stępki 31 stycznia 1997, wodowanie 31 października 2000, wejście do służby 19 września 2002
  • Almirante Juan de Borbón – (F102) – położenie stępki październik 2001, wodowanie 28 lutego 2002, wejście do służby 3 grudnia 2003
  • Blas de Lezo – (F103) – wodowanie 16 maja 2003, wejście do służby grudzień 2004
  • Méndez Núñez – (F104) – rozpoczęcie budowy 16 maja 2003, wodowanie listopad 2004, wejście do służby marzec 2006
  • Cristóbal Colón[2] – (F105) – wejście do służby 23-10-2012
  • Juan de Austria – (F106) – anulowany

Przypisy

edytuj

Linki zewnętrzne

edytuj