Front Zakaukaski

Front Zakaukaski (ros. Закавказский фронт) – związek operacyjno-strategiczny Armii Czerwonej o kompetencjach administracyjnych i operacyjnych na południowym terytorium ZSRR, działający podczas wojny z Niemcami w czasie II wojny światowej.

Front Zakaukaski
Закавказский фронт
Ilustracja
Spotkanie oficerów 47 Armii z Frontu Zakaukaskiego z oficerami armii brytyjskiej w okupowanych Niemczech (lipiec 1945)
Historia
Państwo

 ZSRR

Sformowanie

1941 (I); 1942 (II)

Rozformowanie

1941 (I); 1943 (II)

Dowódcy
Pierwszy

gen. por. Dmitrij Kozłow

Ostatni

gen. armii Iwan Tiuleniew

Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych

wojska lądowe

Podległość

Stawka

Skład

44 Armia
45 Armia
46 Armia
47 Armia

Formowanie i walkiEdytuj

Front Zakaukaski utworzony został po raz pierwszy 23 sierpnia 1941[1]. Następnie, 30 grudnia 1941 został przemianowany na Front Kaukaski. Utworzony ponownie został 15 maja 1942 z Zakaukaskiego Okręgu Wojskowego. Front który rozwinął się na linii rzek Terek i Uruch oraz w środkowej części głównego grzbietu Kaukazu. 1 listopada weszła w jego skład utworzona z wojsk Frontu Północno-Kaukaskiego Grupa Czarnomorska. Między sierpniem a grudniem Front prowadził walki przeciw niemieckiej 1 Armii Pancernej, w czasie których wycofywał się na całej szerokości do linii wzdłuż grzbietu Kaukazu, zatrzymując tam natarcie wojsk niemieckich. W styczniu 1943 przeprowadził siłami Północnej Grupy Operacyjnej uderzenie w ogólnym kierunku na Stawropol, który 21 stycznia 1943 został wyzwolony. Po zakończeniu tej operacji 24 stycznia Północna Grupa Operacyjna została wydzielona i przekształcona we Front Północno-Kaukaski. Wojska Grupy Czarnomorskiej nacierały w kierunku Majkopu (wyzwolony 30 stycznia). W okresie 9 lutego - 4 kwietnia uczestniczyły w krasnodarskiej operacji zaczepnej. W maju 1943 Front został rozwiązany[1].

Struktura organizacyjnaEdytuj

I formowanie[1] II formowanie[1]
44 Armia 45 Armia
45 Armia 46 Armia
46 Armia Czarnomorska Grupa Wojsk
47 Armia

Dowództwo FrontuEdytuj

Dowódcy frontu[1]:

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e Sobczak (red.) 1975 ↓, s. 148.

BibliografiaEdytuj