Gökhan Saki

holenderski kickbokser

Gökhan Saki (ur. 18 października 1983 w Schiedam) – turecki kick-bokser oraz zawodnik mieszanych sztuk walki kategorii ciężkiej oraz półciężkiej, pochodzenia holenderskiego. Były mistrz organizacji Glory w wadze półciężkiej.

Gökhan Saki
Ilustracja
Pseudonim The Rebel
Data i miejsce urodzenia 18 października 1983
Schiedam, Holandia
Obywatelstwo  Turcja
 Holandia
Wzrost 182 cm
Masa ciała 105 (2012) kg
Styl walki boks tajski
Kategoria wagowa ciężka, półciężka, open
Zwycięstwa 81
Przez nokauty 58
Porażki 16
Nieodbyte 1

Kariera sportowaEdytuj

Gökhan Saki urodził się i wychował w Holandii w rodzinie tureckich imigrantów. W wieku 10 lat rozpoczął treningi boksu tajskiego pod okiem Jana Patsjerika. Od 2001 roku jest związany z klubem Golden Glory z Bredy. W swojej karierze zdobył kolejno mistrzostwo Holandii, Europy i Świata w muay thai.[1]

 
Saki (z lewej) kontra Karajew, 06.12.2008

Od 2006 roku walczy w organizacji K-1. Zadebiutował w turnieju K-1 World GP w Amsterdamie, w którym doszedł do finału (przegrał z Bjornem Bregym). Od tej walki był niepokonany. W lipcu 2008 roku zwyciężył w turniej K-1 World GP na Hawajach, wygrywając wszystkie trzy walki przed czasem. We wrześniu pokonał w Seulu Raya Sefo i zakwalifikował się do Finału K-1 World GP, którego stawką był tytuł mistrza K-1 WGP. W ćwierćfinale wygrał z Rusłanem Karajewem, ale w walce o finał został znokautowany przez późniejszego mistrza Remy'ego Bonjasky'ego. Porażka ta zakończyła jego passę 16 zwycięstw z rzędu.

W marcu 2009 roku wziął udział w turnieju o wakujące mistrzostwo K-1 w wadze ciężkiej. W półfinale znokautował Tyone'a Sponga, ale w walce o tytuł niespodziewanie przegrał z Keijiro Maedą[2]. Tego roku kontuzja wyeliminowała go z wzięcia udziału w eliminacjach do Finału K-1. Do finałowego turnieju awansował natomiast w 2010 roku, nokautując podczas Final 16 Francuza Freddy'ego Kemayo[3]. Saki, najlżejszy i najniższy zawodnik w 8-osobowej stawce, w ćwierćfinale pokonał po zaciętej walce Daniela Ghiţę. W pojedynku tym doznał złamania prawej ręki, mimo to zdecydował się wyjść do półfinału. Przegrał w nim z Alistairem Overeemem przez nokaut w 1. rundzie po otrzymaniu kopnięcia w złamaną rękę[4].

Od 2012 związany z Glory World Series gdzie 12 kwietnia 2014 został jej mistrzem w wadze półciężkiej, pokonując wskutek kontuzji nogi Tyrona Sponga.

OsiągnięciaEdytuj

  • 2014-2015: Mistrz Glory w wadze półciężkiej
  • 2014: Glory Light Heavyweight World Championship - 1. miejsce
  • 2011: Ultimate Glory World Series − 1. miejsce
  • 2008: K-1 World GP na Hawajach – 1. miejsce
  • 2008: Mistrz Świata WFCA w wadze superciężkiej
  • 2006: K-1 World GP w Amsterdamie – 2. miejsce
  • 2003: Mistrz Świata Muay Thai
  • 2002: Mistrz Europy Muay Thai
  • 2001: Mistrz Holandii Muay Thai

PrzypisyEdytuj

  1. Golden Glory. Fighters. (ang.). [dostęp 18 października 2008]. [zarchiwizowane z tego adresu (12 października 2008)].
  2. Monty DiPietro: Maeda Takes K-1 Heavyweight Belt; Bonjasky Beats Overeem (ang.). [dostęp 29 marca 2009].
  3. Stuart Tonkin: F16 - A Changing of the Guard (ang.). [dostęp 2 października 2010].
  4. Stuart Tonkin: K-1 WGP 2010: A Monster Crowned (ang.). [dostęp 13 grudnia 2010].

Linki zewnętrzneEdytuj