Tyrone Spong

Tyrone Clinton Spong (ur. 3 września 1985 w Paramaribo) – holenderskosurinamski zawodowy bokser, kick-boxer oraz zawodnik muay thai, mistrz organizacji It’s Showtime z 2008 oraz zwycięzca turnieju Glory w wadze półciężkiej (do 95 kg) z 2013.

Tyrone Spong
Ilustracja
Pseudonim King of The Ring
Data i miejsce urodzenia 3 września 1985
Paramaribo, Surinam
Obywatelstwo  Surinam
 Holandia
Wzrost 188 cm
Kategoria wagowa ciężka
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 116
Zwycięstwa 107
Przez nokauty 73
Porażki 7
Remisy 1
Nieodbyte 1

Urodził się w Surinamie. Do Holandii przeprowadził się z rodziną mając 5 lat.

Kariera sportowaEdytuj

Zawodową karierę rozpoczął w 2002 roku. Mimo porażki w debiucie, zdobył uznanie wygrywając 9 kolejnych walk z rzędu. W 2004 roku, podczas Battle of Zaandam, pokonał Rafiego Zouheira, zdobywając swój pierwszy tytuł – mistrza Europy w muay thai federacji WKN. Tego samego roku walczył w Japonii, gdzie zadebiutował w shoot boxingu. Przegrał wówczas z Ryuji Goto. Kolejną walkę stoczył w kwietniu 2005 roku. Jego rywalem był pochodzący z Belgii Mohammed Ouali. Holender, wygrywając walkę, zdobył kolejny europejski tytuł mistrzowski (WPKL).

W grudniu 2005 roku podczas A-1 Combat Cup w Turcji, po znokautowaniu trzech przeciwników jednej nocy, Tyrone Spong wygrał swój pierwszy turniej.

W 2006 roku odniósł dwa zwycięstwa przez nokaut nad renomowanymi zawodnikami: Joerie Mesem oraz Kaoklai Kaennorsingiem. Długa passa zwycięstw Sponga zakończyła się w marcu 2007 roku, gdy pokonał go Amir Zeyada.

K-1Edytuj

W kwietniu 2008 roku zadebiutował w prestiżowej japońskiej organizacji K-1. Podczas gali K-1 World GP w Amsterdamie znokautował Azema Maksutaja. W listopadzie wywalczył mistrzostwo konkurencyjnej organizacji It’s Showtime w kategorii do 95 kg, pokonując przez jednogłośną decyzję Zabita Samiedowa. Tytuł dzierżył przez ponad 2 lata, nie stoczył jednak w tym czasie żadnej jego obrony i w styczniu 2011 roku został zmuszony do rezygnacji z pasa[1].

W marcu 2009 roku wziął udział w turnieju o mistrzostwo K-1 w wadze ciężkiej (do 100 kg). Przegrał w półfinale z Gökhanem Sakim przez nokaut w dodatkowej rundzie[2].

W październiku 2010 roku podczas Final 16 pokonał przez jednogłośną decyzję Raya Sefo, po raz pierwszy w karierze awansując do Finału K-1 WGP[3]. W ćwierćfinale zmierzył się z jednym z faworytów do zwycięstwa w turnieju, Alistairem Overeemem. Pomimo wygrania pierwszej rundy, dwie kolejne przegrał, ostatecznie ulegając rywalowi przez jednogłośną decyzję[4].

MMAEdytuj

3 listopada 2012 roku na organizowanej przez Raya Sefo gali World Series of Fighting zadebiutował w MMA. Przeciwnikiem jego był Travis Bartlett który w momencie walki miał bilans siedmiu zwycięstw i dwóch porażek. Spoong wygrał z Amerykaninem przez nokaut w 3 minucie i 15 sekundzie 1. rundy.

BoksEdytuj

W 2015 roku zrezygnował z występów kick-boxingu na rzecz startów w zawodowym boksie. Do 24 lutego 2018 uzyskał bilans 11 zwycięstw bez porażki, wygrywając wszystkie pojedynki przed czasem oraz zdobywając tytuły WBC i WBA Latino w wadze ciężkiej[5].

OsiągnięciaEdytuj

Kick-boxing:

  • 2004: mistrz Europy WKN w kat. 72,5 kg
  • 2005: mistrz Europy WPKL w kat. 72,5 kg
  • 2005: A-1 Combat Cup – 1. miejsce
  • 2007: mistrz SLAMM Events w kat. 79 kg
  • 2008: mistrz WFCA w wadze junior ciężkiej
  • 2008: mistrz KO World Series w wadze junior ciężkiej
  • 2008–2011: mistrz It’s Showtime w kat. 95MAX
  • 2013: Glory 95 kg Slam Tournament – 1. miejsce w wadze półciężkiej
  • 2014: Glory Light Heavyweight World Championship Tournament – finalista turnieju

Boks:

PrzypisyEdytuj

  1. Matthew Roth: It’s Showtime! Strips Tyrone Spong of the 95kg Max Title (ang.). [dostęp 2011-04-28].
  2. DiPietro Monty: Maeda Takes K-1 Heavyweight Belt; Bonjasky Beats Overeem (ang.). [dostęp 2009-05-12].
  3. Stuart Tonkin: F16 - A Changing of the Guard (ang.). [dostęp 2 października 2010].
  4. Stuart Tonkin: K-1 WGP 2010: A Monster Crowned (ang.). [dostęp 13 grudnia 2010].
  5. Statystyki i rekord w boksie Tyrona Sponga (ang.). [dostęp 2018-03-05].

Linki zewnętrzneEdytuj