Gładkie Upłaziańskie

Gładkie Upłaziańskie (ok. 1700–1790 m n.p.m.) – północny, trawiasty stok Upłaziańskiej Kopy w długiej północno-zachodniej grani Ciemniaka w polskich Tatrach Zachodnich. Obejmuje dwie jej grzędy opadające w północno-zachodnim kierunku oraz znajdujący się pomiędzy nimi Narciarski Żleb[1]. Dawniej stanowił tereny pastwiskowe Hali Upłaz. Często mylnie nazwę Gładkie Upłaziańskie przesuwano na sam wierzchołek Upłaziańskiej Kopy[2]. W dolnej części Gładkiego (w tzw. Wolarni), po zachodniej stronie Narciarskiego Żlebu znajdują się źródełka[1]. Na wapiennym podłożu występuje tutaj wiele wapieniolubnych, rzadkich gatunków roślin tatrzańskich. M.in. stwierdzono występowanie potrostka alpejskiego i szaroty Hoppego – bardzo rzadkich roślin, w Polsce występujących tylko w Tatrach i to w nielicznych tylko miejscach[3].

Na Gładkim Upłaziańskim znajduje się najwyżej w Polsce położone stanowisko szafrana spiskiego (1630-1660 m)[4]. Po zaprzestaniu wypasu trawiasty obszar hali ciągle zmniejsza się, zarastając kosodrzewiną, stanowisko to jest więc zagrożone.

Poniżej Gładkiego Upłaziańskiego znajdują się dwie jaskinie: Jaskinia Niedźwiedzia Niżnia i Jaskinia Niedźwiedzia Średnia[5].

Letni szlak turystyczny omija Gładkie Upłaziańskie, prowadzi nim natomiast (granią wschodniej grzędy) szlak zimowy[1].

Szlaki turystyczneEdytuj

  – czerwony z Cudakowej Polany przez Adamicę, polanę Upłaz, Chudą Przełączkę i Twardy Grzbiet na Ciemniak.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „WiT” s.c., 2006. ISBN 83-89580-00-4.
  2. Zofia Radwańska-Paryska: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 1995. ISBN 83-7104-009-1.
  3. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.
  4. Maria Baścik (red.): Dolina Kościeliska. Zakopane: Wydawnictwa Tatrzańskiego Parku Narodowego, 2014. ISBN 978-83-61788-85-0.
  5. Jaskinie Polski, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy, jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2017-01-22] (pol.).