Gilda (film)

Ten artykuł dotyczy filmu z Ritą Hayworth. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.

Gilda (ang. Gilda) – amerykański film w reżyserii Charlesa Vidora z 1946 roku. Jeden z najsłynniejszych filmów w dorobku aktorskim Rity Hayworth.

Gilda
Ilustracja
Gatunek dramat, thriller
Data premiery 14 lutego 1946
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 110 min
Reżyseria Charles Vidor
Scenariusz Jo Eisinger,
Ben Hecht,
Marion Parsonnet
Główne role Rita Hayworth,
Glenn Ford
Muzyka Doris Fisher,
Allan Roberts,
Hugo Friedhofer,
Victor Schertzinger
Zdjęcia Rudolph Maté
Scenografia Van Nest Polglase,
Stephen Goosson,
Robert Priestley
Kostiumy Jean Louis
Montaż Charles Nelson
Produkcja Virginia Van Upp
Wytwórnia Columbia Pictures
Rita Haywort i Glenn Ford w scenie z filmu

FabułaEdytuj

Akcja toczy się w Buenos Aires. Nałogowy hazardzista Johnny Farrell (Glenn Ford) jest stałym bywalcem jednego z tamtejszych kasyn. Właściciel kasyna Ballin Mundson (George MacReady) oferuje mu pracę, którą Farrell przyjmuje. Niebawem zyskuje zaufanie szefa i staje się jego prawą ręką. Jakiś czas później poznaje żonę Mundsona – piękną Gildę (Rita Hayworth). Rozpoznaje w niej swoją dawną kochankę. Szef nieświadomy uczucia, jakie łączyło kiedyś jego żonę z Farrellem, powierza mu obowiązki opiekuna Gildy. Wkrótce Farrell przekonuje się, że Gilda nienawidzi swojego męża.

KrytykaEdytuj

Jan Józef Szczepański określił film jako intelektualnie prowincjonalny, stwierdzając, że nie ma w nim nic prócz niesmacznej pozy i sensacyjnej bujdy, wzorowanej na najbardziej wyświechtanych szablonach. Nawet szeroko reklamowany "sex-appeal" Rity Hayworth określił jako żałosną karykaturę czegoś, co istniało wyłącznie i jedynie w trzeciorzędnej literaturze wagonowej, a jej "uwodzicielskie" pląsy przywiodły mu na myśl objawy ostrych żołądkowych zaburzeń. Uznał film za szkodliwy i niebezpieczny z uwagi na fakt, że szerzył pewne wzory życiowego stylu najmniej godne imitacji[1].

Zwiastun filmu (ang.)

ObsadaEdytuj

  • Rita Hayworth – Gilda
  • Glenn Ford – Johnny Farrell
  • George Macready – Ballin Mundson
  • Joseph Calleia – Detektyw Maurice Obregon
  • Steven Geray – wujek Pio
  • Joe Sawyer – Casey
  • Gerald Mohr – kapitan Delgado
  • Robert E. Scott – Gabe Evans
  • Ludwig Donath – Niemiec
  • Donald Douglas – Thomas Langford
  • Jerry De Castro – oddźwierny
  • Julio Abadía – pisarz
  • Eugene Borden – rozdający karty
  • Symona Boniface – hazardzistka przy stole do ruletki
  • Sam Ash – hazardzista

PrzypisyEdytuj

  1. Jan Józef Szczepański, Upowszechnienie kiczu. Gilda, w: Tygodnik Powszechny, nr 40(185)/1948, s. 10

Linki zewnętrzneEdytuj