Gledzianówek

wieś w województwie łódzkim

Gledzianówekwieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łęczyckim, w gminie Witonia.

Gledzianówek
wieś
Państwo  Polska
Województwo  łódzkie
Powiat łęczycki
Gmina Witonia
Strefa numeracyjna 24
Kod pocztowy 99-335
Tablice rejestracyjne ELE
SIMC 0578667
Położenie na mapie gminy Witonia
Mapa lokalizacyjna gminy Witonia
Gledzianówek
Gledzianówek
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Gledzianówek
Gledzianówek
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Gledzianówek
Gledzianówek
Położenie na mapie powiatu łęczyckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu łęczyckiego
Gledzianówek
Gledzianówek
Ziemia52°07′51″N 19°20′34″E/52,130833 19,342778

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.

W miejscowości działało Państwowe Gospodarstwo Rolne[1].

Częścią wsi Gledzianówek są Krokorczyce[2]. Miejscowość Gledzianówek posiada wspólną historię razem z miejscowością Gledzianów - podział Gledzianowa na dwie części w około XV i XVI wieku. Najstarsza wzmianka dotycząca Gledzianowa w źródłach pisanych pojawia się w 1335 r. (KDW. 199) kiedy to Kazimierz Wielki stwierdził że jego podwładny, podczaszy Felisław z Gledzianowa (Phalislaus de Gledzanow suppincera noster) został oczyszczony wyrokiem królewskim od zarzutu nienależenia do stanu szlacheckiego. Następne w 1386 r. w księgach sądowych miasta Łęczycy pojawiają się pierwsi właściciele dóbr Gledzianowskich. Pierwsi właściciele wsi, którzy w dokumentach łacińskich z XIV w. początkowo pisali się "z Gledzianowa"(Gledzianowo, Ględzianowo lub Glendzianowo) używali tego jako przydomku, który z czasem przybrał formę nazwiska. S. Zajączkowski zaliczył wieś do grupy punktów osadniczych, które były wsiami dziesiętnymi kolegiaty łęczyckiej konsekrowanej w 1161 r. S. Wojtkowiak ustalił że Gledzianów jest ulicówką; ten tym osiedla jego zdaniem najintensywniej tworzył się w X-XIII w., choć część ulicówek ma młodsze pochodzenie. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, przypuszczalnie Gledzianów mógł powstać w X lub XI w. Na podstawie ksiąg sądowych łęczyckich z lat 1385-1419, Gledzianów miał kilku współwłaścicieli z rodu Gledzianowskich którzy mieli być Roliczami. Zapiska z 1386 r. wymienia Aleksego podającego się z Gledzianowa, oraz jego syna Szymona. Sam Szymon występuje też w latach 1393-1399. W zapisce z 1388 r. Klemens z Pokrzywnicy herbu Jelita, chorąży łęczycki wymienia Aleksego z Gledzianowa jako swojego stryja. Około 1390 roku Gledzianów lub jego część dziedziczy Jan Gledzianowski, który ma sprawę w Łęczycy w 1389 r. W źródłach w latach 1389-1399 występuje również jego syn Jan Białek Gledzianowski. W 1399 r. Jan Białek z Gledzianowa ma sprawę przeciwko Piertaszowi ze Strzegocina. Uruski w swym herbarzu wśród Gledzianowskich herbu Rola z Ziemi Łeczyckiej, wymienia Wojciecha (Alberti) Gledzianowskiego, miecznika łęczyckiego w latach 1487-96, podstarostę łęczyckiego w latach 1500-06, kasztelan brzeziński 1498-1512, a następnie w latach 1512-14 kasztelana łęczyckiego. Ten sam Wojciech Gledzianowski, tym razem z przydomkiem de Parzęczewo (Alberto Glandzanowski de Parzynczewo) występuje jako uczestnik sejmików łęczyckich w latach 1485-88, z urzędu miecznika łęczyckiego. Zapewne w XV lub XIV w nastąpił podział wsi na dwie wsie należące do różnych parafii, które można identyfikować z dzisiejszym Gledzianowem i Gledzianówkiem.

Lustracje dóbr archidiecezji gnieźnieńskiej z lat 1511-1523 (Liber Beneficiorum) wymieniają wieś Gledzianowo "Glandzanowo, Glandzyanowo maior" w parafii Witonia oraz Glendzanowo w parafii Strzegocin. Wydaje się że określenie "maior" co oznacza "Większe" przy Gledzianowie w parafii Witonia użyto pomyłkowo. Powinno być "minor". Rejestry skarbowe z 1576 r. wymieniają też dwie własności:

- Gledzianowo (prawdopodobnie dzisiejszy Gledzianówek) należące obecnie do parafii Witonia, z której pobór płaci Jan Pstrokoński,

- Glendzianowo maior (Gledzianowo Większe lub Gledzianów Wielki), prawdopodobnie dzisiejszy Gledzianów należące obecnie do parafii Strzegocin było w rękach kilku współwłaścicieli. Działy posiadali też: Maciej i Franciszek Gajewscy, Wawrzyniec i Jakub Obidowscy oraz Maciej, Paweł i Walenty Glendzianowscy Białkowie.

Na przełomie lat 1596-1628 w księgach ziemskich łęczyckich można spotkać Stanisława Gledzianowskiego syna Pawła, oraz Jana Gledzianowskiego syna Walentego.

Lustracja dóbr Strzegocina i Kuchar z 1744 r. wspomina Magnuskiego, który pisze się heres czyli dziedzicem Gledzianowa lub jego części. (Gr. łęczyckie oblaty nr.24). Do Magnuskich w tym czasie należały też inne dobra, min. część Strzegocina w posiadaniu Andrzeja Magnuskiego, który był też w posiadaniu pobliskiego Młogoszyna. Byli spokrewnieni z Grabskimi h. Pomian z Witoni. W tym czasie właścicielem Gledzianowa pisze się też Marcin Kraśnicki h. Rawicz cześnik brzeziński (od 1750 r. zm. 1768) . Żoną jego była Józefa z Plichtów. Ten sam Marcin Kraśnicki w 1754 roku był świadkiem ślubu Zygmunta Grabie Grabskiego dziedzica na Korytach z Eufrozyną Bratoszewską, który odbył się w Topoli Królewskiej. Następnie ok. 1772 r. dziedzicami Gledzianowa piszą się synowie Marcina: Antoni, skarbnik 1777 r. następnie cześnik brzeziński 1788 , dziedzic Gledzianówka żonaty z Rozalią Dąbską oraz Józef Kraśniccy. Ponadto Antoni był właścicielem Pokurczyc koło Łęczycy, które w 1794 wydzierżawił Walentemu Grabskiemu do którego niegdyś należały Kuchar k.Strzegocina.

Potwierdza to spis właścicieli i posesorów dóbr ziemskich dokonany w latach 1783-1784, gdzie dziedzicem kompleksu Gledzianowskiego wymienia Kraśnickiego (zapewne Antoniego), skarbnika brzezińskiego. Do niego również należały pobliskie Krokorczyce.

Na początku XIX w. lub już pod koniec XVIII w. Gledzianów przeszedł w ręce Bagniewskich herbu Bawola Głowa.

Urodzony w 1762 r. w Śleszynie (gm. Żychlin) Franciszek Salezy Bagniewski, pełnił funkcje min. sędziego pokoju okręgu łęczyckiego. W latach 1810-1812 należał do wolnomularstwa polskiego, afiliował (utworzył filię) w Łęczycy w 1812 pod nazwą "Prawdziwe Braterstwo". Właściciel dóbr Śleszynka, Białej, Szczytowa, Grzybowa i Zalesia a potem Gledzianowa i Gledzianówka. Żoną jego była Agnieszka ze Święcickich. Jego ojcem był też Franciszek Bagniewski, stolnik Inowłodzki w 1736 r, w tym czasie dziedzic na Śleszynie i Śleszynku (Castr.Lanc.Obl.15, s.91).

Miał dwóch synów: Feliksa Antoniego oraz Adama Stefana.

Feliks Antoni ur. w 1802 r w Gledzianowie, absolwent Prawa i Administracji UW. Dziedzic dóbr Śleszyn oraz Gledzianówek. Ożeniony z Albertyną Chodecką.

Adam Bagniewski (1803-1873), urodzony we wsi Zarębów k. Kutna, znany bankier, członek Rady Stanu Królestwa i dyrektor Komisji Skarbu, twórca stosowanych do dziś pojęć zakresu bankowości i kredytu. Dziedzic Gledzianowa (prawdopodobnie wraz z bratem) oraz Sronczyna i Cycowa (woj. lubelskie).

W 1846 r. w dziedziczonym majątku Gledzianów (40 włók=ok.680 ha) przeprowadził oczynszowanie chłopów (było to zwolnienie chłopów z odrabiania pańszczyzny w zamian za roczną, kwartalną lub miesięczną opłatę za dzierżawienie), w latach 60-tych był członkiem Towarzystwa Rolniczego. Od 1866 do końca życia był członkiem Rady Zarządzającej Drogą Żelazną Warszawska-Bydgoską.

Dwukrotnie żonaty, 1-mo z Anną z Gederów, 2-do z Felicją z Pniewskich. Zmarł w Warszawie. Pochowany na Powązkach. W Witońskim kościele parafialnym znajduje się tablica pamiątkowa poświęcona pamięci Adama Bagniewskiego. Majątek Gledzianów dziedziczył drugi z synów Adama - Józef Bagniewski. Jego żoną była Agnieszka Kurczyńska. Józef Bagniewski był także właścicielem lub dzierżawcą dóbr w Miłonicach k./ Krośniewic, które ostatecznie po ożenku córki Konstancji Bagniewskiej z Michałem Walewskim kpt. Wojsk Polskich i dowódcą 2 Pułku Mazurów w Powstaniu Listopadowym, zostały jemu zbyte. Na początku XX w. Gledzianów mógł przejść w ręce Orsettich herbu Złotokłos, a następnie Zabłockich h. Łada. Na cmentarzu w Strzegocinie znajduje się pomnik Ludwika Orsettiego, właściciela dóbr Gledzianów (ur. w Oporowie 6 VIII 1879, zasnął w Bogu w Gledzianowie 7 VI 1914) oraz tablica Karoliny z Orsettich Zabłockiej (urodzona w Lesznie 30 października 1831 roku zgasła w Gledzianowie 6 września 1905 roku).

Wykaz właścicieli ziemskich dawnego województwa łódzkiego z 1930 roku, jako właściciela Gledzianówka podaje Bolesława Nachtmana. To samo źródło jako właściciela Gledzianowa wymienia Magdalene Grodecką

Obecnie w Gledzianowie znajduje się park dworski, krajobrazowy z II poł. XIX w. W Gledzianówku znajduje park dworski, krajobrazowy z przełomu XVIII w. i XIX w.

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj