Goral himalajski

Goral himalajski[2] (Naemorhedus goral) – ssak z rodziny wołowatych występujący w zachodnich Himalajach, południowo-wschodnich Chinach, Mandżurii i w Korei. Zasiedla skaliste tereny ponad granicą lasu. Dawniej był poławiany dla futra i mięsa, a części jego ciała były wykorzystywane w medycynie ludowej. Obecnie objęty ochroną prawną.

Goral himalajski
Naemorhedus goral
(Hardwicke, 1825)
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

parzystokopytne

Rodzina

wołowate

Podrodzina

koziorożce

Rodzaj

goral

Gatunek

goral himalajski

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 NT pl.svg

WyglądEdytuj

Szarobrunatna sierść (futro zimowe jest znacznie jaśniejsze od letniego) z jasnym brzuchem. Krótki ogon jest pokryty długimi włosami. Rogi występują u obu płci, skierowane są ku tyłowi i w połowie lekko wygięte ku dołowi.

Średnie wymiary
  • Wysokość – 75 cm.
  • Waga – 35 kg.
  • Długość rogów – 20 cm.

RozmnażanieEdytuj

Ruja występuje we wrześniu. Ciąża u gorali trwa 8 miesięcy, samica rodzi 1 młode, bardzo rzadko 2 młode.

BibliografiaEdytuj

  • Halina Komosińska, Elżbieta Podsiadło: Ssaki kopytne : przewodnik. Warszawa: Wydaw. Naukowe PWN, 2002, s. 260-261. ISBN 83-01-13806-8.
  • Kazimierz Kowalski: Ssaki, zarys teriologii. Warszawa: PWN, 1971, s. 542.

PrzypisyEdytuj

  1. Naemorhedus goral, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  2. Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.