Otwórz menu główne

Hala Betonowa w Poznaniu

zabytek architektury

Hala Betonowa (niem. Betonhaus) – budynek zlokalizowany w granicach Parku Wilsona na Łazarzu w Poznaniu. Dawny pawilon wystawowy Wschodnioniemieckiej Wystawy Przemysłu, Rzemiosła i Rolnictwa (niem. Ostdeutsche Ausstellung für Industrie, Gewerbe und Landwirtschaft Posen) zorganizowanej w 1911 roku na terenie miasta Poznania. Hala została wpisana do rejestru zabytków pod nr. A 320 w dniu 17 września 1991 roku[1].

Hala Betonowa
Betonhaus
Obiekt zabytkowy nr rej. A 320 z dnia 17 września 1991
Ilustracja
Widok obecny (marzec 2019)
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Adres Park Thomasa Woodrowa Wilsona
Architekt Hermann Kloth, Christian Schneider
Powierzchnia użytkowa 1000 m²
Ukończenie budowy 1911
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Hala Betonowa
Hala Betonowa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Hala Betonowa
Hala Betonowa
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Hala Betonowa
Hala Betonowa
Ziemia52°23′59″N 16°54′12″E/52,399722 16,903333

HistoriaEdytuj

Projektantami budynku byli niemieccy architekci Hermann Kloth i Christian Schneider. Hala o konstrukcji żelbetowej została zbudowana w 1911 roku i miała powierzchnię 1000 m². Stanowiła „pawilon myśliwski” wystawy, w którym prezentowano m.in. poroża i wypchane skóry zwierząt upolowanych przez cesarza Fryderyka Wilhelma[2]. Na zewnątrz ulokowano strzelnicę schowaną w imitacji lasu, na której organizowano konkursy[3]. W przylegającej do hali restauracji można było spróbować dziczyzny.

Po I wojnie światowej w budynku powstała Katedra Higieny Szkolnej i Teorii Wychowania Fizycznego Wszechnicy Piastowskiej. Budynek przebudowano: na parterze utworzono salę gimnastyczną a piętro przeznaczono na pomieszczenia dydaktyczne[4].

Podczas PeWuKi w 1929 roku hala pełniła rolę „pawilonu muzycznego” wystawy[5].

Następnie mieściły się tutaj kolejne uczelnie, z których w 1973 roku utworzono Akademię Wychowania Fizycznego[2]. AWF otrzymała obiekt od miasta w połowie lat 90. całkowicie bezpłatnie. Ostatnio mieściły się w budynku zakłady biomechaniki i gimnastyki z pracownią tańca[4]. W 2012 roku AWF wystawiła halę na sprzedaż. W czerwcu 2013 roku nowym właścicielem hali została firma Garvest Real Estate. Sprzedano ją za 6 milionów złotych. Nabywca planuje przekształcić halę w obiekt pełniący funkcję konferencyjno-restauracyjne, z możliwością organizowania wystaw. Pod uwagę brane jest także powstanie hotelu[2]. Sporadycznie w budynku organizowane są wystawy sztuki[6].

ArchitekturaEdytuj

Materiałem użytym do budowy hali był wyłącznie beton. Hala założona została na planie wydłużonego prostokąta, z dwoma ryzalitami zaopatrzonymi w szczyty i z umiejscowionym między nimi parterowym portykiem. Klasycyzujący charakter obiektu podkreślały proste, toskańskie kolumny portyku i loggie drugiej kondygnacji ryzalitów oraz dwuspadowy dach budynku. We wnętrzu zastosowano kolebkowe sklepienia i lunety nad wnękami okiennymi[7].

PrzypisyEdytuj