Halina Mancewiczówna

Halina Mancewiczówna (wł. Halina Mancewicz-Pieniążek) (ur. 7 lutego 1914 w Tyflisie, zm. 12 listopada 2014 w Warszawie) – polska tancerka i choreograf.

Halina Mancewiczówna
Halina Mancewicz-Pieniążek
Data i miejsce urodzenia 7 lutego 1914
Tyflis
Data i miejsce śmierci 12 listopada 2014
Warszawa
Dziedzina sztuki taniec, choreografia

ŻyciorysEdytuj

Córka pułkownika lekarza stomatologa Wacława Mancewicza i Jadwigi z Ossowskich, siostra aktorki Danuty Mancewicz i Jerzego Mancewicza (1916-1944), studenta medycyny. Po wybuchu rewolucji październikowej rodzina zamieszkała w Bydgoszczy, gdzie Halina zdała egzamin dojrzałości. W 1935 rodzina przeniosła się do Warszawy, Halina Mancewiczówna rozpoczęła studia baletowo-pedagogiczne w Szkole Baletowej Jadwigi Hryniewieckiej. W 1938 zdobyła srebrny medal na Międzynarodowym Konkursie Tańca w Brukseli w kategorii solistek[1], uzupełniała umiejętności pod kierunkiem Janiny Mieczyńskiej, Ruth Sorel i Leona Wójcikowskiego. Podczas II wojny światowej występowała w kawiarniach warszawskich oraz była zaangażowana w działalność konspiracyjną, była łączniczką podczas powstania warszawskiego[2]. Po zakończeniu wojny nie związała się na stałe z żadnym warszawskim teatrem, prowadziła indywidualną karierę estradową. Od lat 60-tych XX wieku była skupiona na działalności pedagogicznej, kierowała sekcjami baletowymi w domach kultury oraz pracowała jako choreograf z grupami amatorskimi[3].

Pochowana w grobie rodzinnym na cmentarzu Wawrzyszewskim[4].

PrzypisyEdytuj