Hanna Popowska-Taborska

Hanna Popowska-Taborska (ur. 22 marca 1930 w Warszawie) – polska językoznawczyni i badaczka kaszubszczyzny.

ŻyciorysEdytuj

Studia językoznawcze ukończyła na Uniwersytecie Łódzkim w 1952 roku. Doktoryzowała się i habilitowała na Uniwersytecie Warszawskim. W 1972 r. otrzymała tytuł profesora nadzwyczajnego, a siedem lat później zwyczajnego. Autorka i współautorka wielu dzieł poświęconych językowi kaszubskiemu m.in. wielotomowego Atlasu językowego kaszubszczyzny i Słownika etymologicznego kaszubszczyzny. Jej zdaniem "Przysięgom słowińskim z Wierzchocina": "...zawdzięczamy znaczną ilość kaszubizmów leksykalnych,..." . W 1979 roku za działalność naukową uhonorowana Medalem Stolema.

Główne praceEdytuj

  • Centralne zagadnienie wokalizmu kaszubskiego (kaszubska zmiana ę >i oraz ĭ, y, ŭ > ë), Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1961.
  • Atlas językowy kaszubszczyzny i dialektów sąsiednich, oprac. Zespół Zakładu Słowianoznawstwa PAN, t. I-VI pod kier. Z. Stiebera; t. VII-XV pod kier. H. Popowskiej-Taborskiej, Wrocław 1964-1978.
  • Kaszubszczyzna: zarys dziejów, PWN, Warszawa 1980.
  • Z dawnych podziałów Słowiańszczyzny: Słowiańska alternacja (j)e- : o-, Wrocław 1984.
  • Szkice z kaszubszczyzny: dzieje, zabytki, słownictwo, Gdańsk 1986.
  • Wczesne dzieje Słowian w świetle ich języka, Wrocław 1991.
  • Leksyka kaszubska na tle słowiańskim, Warszawa 1996 (wspólnie z W. Borysiem).
  • Słownik etymologiczny kaszubszczyzny, t. I-V, Warszawa 1994-2006 (wspólnie z W. Borysiem).
  • Słowiańskie słowniki gwarowe, red. H. Popowska-Taborska, Warszawa 2000.