Henry Raeburn

Henry Raeburn (ur. 4 marca 1756 w Stockbridge, zm. 8 lipca 1823) – szkocki malarz portrecista związany z Edynburgiem.

Henry Raeburn, portret Waltera Scotta
Wielebny Robert Walker jeżdżący na łyżwach, 1784, National Gallery of Scotland, Edynburg
Portret Alasdaira Ranaldsona MacDonella of Glengarry, 1812, National Gallery of Scotland

Urodził się w rodzinie przemysłowca, wcześnie osierocony podjął pracę w warsztacie złotnika już w wieku 15 lat. Później z powodzeniem malował miniatury stopniowo przechodząc do malarstwa portretowego. Nie posiadał formalnego wykształcenia artystycznego i był samoukiem. Na jego rozwój wpłynęły wyjazdy do Londynu w latach 1784-1787, gdzie zetknął się z Joshua Reynoldsem i podróż do Włoch. W Rzymie poznał malarzy Gavina Hamiltona i Pompeo Batoni, których rady wpłynęły na jego rozwój.

Po powrocie do Szkocji ukształtowany już artysta stał się popularnym portrecistą notabli i przedstawicieli wolnych zawodów Edynburga. W 1815 został członkiem Royal Academy, a w 1822 król Jerzy IV uszlachcił go i w następnym roku mianował nadwornym malarzem Szkocji.

Henry Raeburn malował wyłącznie portrety, jego prace odznaczają się techniczną wirtuozerią i śmiałym efektami świetlnymi. Artysta malował bez szkiców przygotowawczych, posługując się śmiałymi pociągnięciami pędzla. Przez krytyków malarz był niedoceniany i znajdował się w cieniu innych twórców. Obecnie jego prace mają wartość dokumentalną i ilustrują wygląd ludzi żyjących na przełomie XVIII i XIX wieku w Edynburgu, m.in. członków starych rodów szkockich. Liczne prace malarza rozproszone są w galeriach i muzeach całego świata, duże zbiory posiadają m.in. National Gallery of Art w Waszyngtonie[1], Tate Gallery w Londynie[2] i National Gallery of Scotland w Edynburgu[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Henry Raeburn w National Gallery of Art w Waszyngtonie. [dostęp 2010-06-06]. (ang.).
  2. Strona w Tate Gallery. [dostęp 2010-06-06]. (ang.).
  3. Strona National Gallery of Scotland. [dostęp 2010-06-06]. (ang.).

BibliografiaEdytuj

  • Malarstwo angielskie. Od Hogarha do Turnera. Warszawa: Muzeum Narodowe w Warszawie, 1967, s. 34.
  • Ian. Chilvers: Oksfordzki leksykon sztuki. Warszawa: Arkady, 2002, s. 540. ISBN 83-213-4157-8.

Linki zewnętrzneEdytuj