Otwórz menu główne

Henryk Trzos (ur. 19 października 1885, zm. 15 lutego 1954) – podpułkownik uzbrojenia Wojska Polskiego.

Henryk Trzos
podpułkownik uzbrojenia podpułkownik uzbrojenia
Data urodzenia 19 października 1885
Data śmierci 15 lutego 1954
Przebieg służby
Lata służby do 1929
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier,
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 57 Pułk Piechoty Austro-Węgier
4 Pułk Artylerii Górskiej Austro-Węgier
3 Pułk Artylerii Górskiej
1 Pułk Artylerii Górskiej
Stanowiska dowódca pułku
kierownik składnicy
Główne wojny i bitwy wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Zasługi Wojskowej Signum Laudis (w czasie wojny) Krzyż Wojskowy Karola Krzyż Jubileuszowy Wojskowy Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 19 października 1885[1][2]. Został oficerem c. i k. armii. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach. Na początku 1914 został przeniesiony z 57 pułku piechoty do 4 pułku artylerii górskiej[3]. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 1 sierpnia 1917 w korpusie oficerów artylerii. W 1918 jego oddziałem macierzystym był nadal 4 pułk artylerii górskiej. W pułku tym służył razem z kapitanem Augustem Trzosem, późniejszym podpułkownikiem artylerii Wojska Polskiego i dowódcą 10 dywizjonu artylerii konnej[4].

W 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia kapitana. 25 stycznia 1919 w Starym Sączu działając na podstawie rozkazu szefa Sztabu Generalnego WP i szefa 10 Inspektoratu Artylerii przystąpił do formowania 3 pułku artylerii górskiej[5][6], który 12 lipca 1919 została przemianowana został na 1 pułk artylerii górskiej. Podczas wojny polsko-bolszewickiej w stopniu kapitana artylerii był dowódcą I dywizjonu 1 pułku artylerii górskiej w trakcie bitwy o Brześć od 31 lipca do 2 sierpnia 1920[7].

3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 69. lokatą w korpusie oficerów artylerii[8]. W kwietniu 1923 został przeniesiony do Rezerwy Oficerów Sztabowych Dowództwa Okręgu Korpusu Nr V[9][10]. W styczniu 1924 został przeniesiony do korpusu oficerów uzbrojenia w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 13,1 lokatą, wcielony do Okręgowego Zakładu Uzbrojenia Nr 5 w Krakowie i przydzielony do Zbrojowni Nr 4 w Krakowie na stanowisko zastępcy kierownika[11][12][13]. W listopadzie 1928 został przeniesiony do Głównej Składnicy Uzbrojenia nr 4 na stanowisko kierownika[14]. 12 marca 1929 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i pozostawiony bez przynależności służbowej z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr V[15]. Z dniem 31 sierpnia 1929 został przeniesiony w stan spoczynku[16]. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VII. Był wówczas „w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VII[17].

Do 1939 zamieszkiwał przy ulicy Bartosza Głowackiego 21 w Sanoku[18][19].

Zmarł 15 lutego 1954 i został pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie (sektor SC10, rząd 3, miejsce 15)[20].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 363, 996, 1246.
  2. Data urodzenia 19 października 1885 została także podana na inskrypcji nagrobnej.
  3. Kronika. Z c. i k. armii. „Gazeta Lwowska”, s. 5, Nr 50 z 5 marca 1914. 
  4. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 1039, 1288.
  5. Jan Lewandowski: Zarys historii wojennej 1-go Pułku Artylerii Górskiej. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1929, s. 3.
  6. O pułkowniku pożarnictwa Jerzym Lgockim. zgzeirp.pl. [dostęp 2015-05-26].
  7. Piotr Liedke. Walki o przyczółek brzeski na przełomie lipca i sierpnia 1920 r.. „Zeszyt Naukowy Muzeum Wojska”, s. 25, Nr 8 z 1996. Ośrodek Badań Historii Wojskowej Muzeum Wojska w Białymstoku. ISSN 1230-9338. 
  8. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 188, tu podano, że urodził się 23 października 1885 roku.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 24 z 27 kwietnia 1923 roku, s. 274.
  10. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 775, 814.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 21 stycznia 1924 roku, s. 28.
  12. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1228, 1238, 1244.
  13. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 439, 501, tu także podano, że urodził się 23 października 1885 roku.
  14. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 360.
  15. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 12 marca 1929 roku, s. 88.
  16. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929 roku, s. 220.
  17. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 363, 996.
  18. Spis Abonentów sieci telefonicznych Państwowych i Koncesjonowanych w Polsce (z wyjątkiem m. st. Warszawy) na 1938 r.. Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo „Polska Poczta, Telegraf i Telefon”, 1938, s. 623.
  19. Książka telefoniczna. 1939. s. 707. [dostęp 2015-05-26].
  20. Trzos. krakowsalwator.artlookgallery.com. [dostęp 2017-03-03].
  21. a b c d e f Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 1288.

BibliografiaEdytuj