Otwórz menu główne
Herb Kurowa

Herbem gminy Kurów od roku 1990, jest średniowieczny herb miejscowości Kurów, która w latach 1456-1465 była stolicą powiatu kurowskiego.

Spis treści

Opis herbu KurowaEdytuj

Herb Kurowa jest typowym średniowiecznym herbem terytorialnym, nawiązującym do wizerunków herbów rycerskich dawnych właścicieli miasta. Przedstawia on białego koguta o złotym orężu (dziób, szpony) oraz grzebieniu, umieszczonego w czerwonym polu tarczy. Ptak herbowy przypomina i symbolizuje rycerza Piotra Kurowskiego - kasztelana i starostę lubelskiego, który zmienił lokację Kurowa z miasta na prawie polskim na miasto na prawie magdeburskim. Kogut trzyma w dziobie godło herbowenałęczkę, czyli (związaną białą chustę) z herbu Nałęcz, którym to pieczętowali się m.in. Zbąscy v. Sbąscy, będący spadkobiercami rodziny Kurowskich - (posługujących się od roku 1396) herbem Szreniawa[1][2].

Hipoteza genezy herbu KurowaEdytuj

Wedle Mariana Gumowskiego, Kurów jako osada został założony w czasach przedhistorycznych, a jego nazwa przywodzi na pamięć rodzinę założyciela noszącego znane imię Kur. Od niego to właśnie nazwę miała wziąć miejscowość Kurów, oraz prastary herb miejski, który pierwotnie przedstawiał się jako herb Kur Biały – (biały kogut w czerwonym polu).

Dodatkowe informacjeEdytuj

W 1399 do Kurowa na Lubelszczyznę, przybywa Klemens Kurowski - kasztelan żarnowski. Przenosi on tutaj główna siedzibę swojej rodziny z dotychczasowej znajdującej się w Kurowie pod Bochnią. Nowa siedziba jest własnością jego rodziny już od czasu nadania jej przez króla Władysława Łokietka w 1330 roku. Celem wzmocnienia i rozbudowy pozycji Kurowa, kupuje on od Jana z Bejsc przyległą wieś, (nazwaną od imienia nowego właściciela) - Klementowicami, oraz niedaleko usytuowany zamek w Bochotnicy[3]. Majątek ten, dziedziczył po Klemensie jego syn Piotr, który dzięki swoim staraniom doprowadził Kurów do wielkiego rozkwitu i do podniesienia jego rangi do pozycji miasta powiatowego.

Zarówno nazwa miasta jak i nazwisko Kurowski ma charakter dzierżawczy od proklamy rycerskiej Kur. O etymologii tej, wspomina Jan Stanisław Bystroń w swojej książce Nazwiska Polskie[4].

Gdy w 1464 roku właścicielami miasta zostali spadkobiercy Piotra Kurowskiego - rodzina Zbąskich herbu Nałęcz, herb miasta został zmieniony, a w dziobie koguta znalazła się nałęczka dla upamiętnienia kolejnych właścicieli Kurowa.

Przeczytaj teżEdytuj

Herby szlacheckie inspirujące herb gminy KurówEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Herbem Szreniawa, zaczął pieczętować się dopiero w 1396 roku ojciec Piotra Kurowskiego - Klemens z Kurowa, który też w 1370 roku przybrał nazwisko przymiotnikowe od wsi dziedzicznej Kurowa koło Bochni. Wcześniej, rodzina ta musiała posługiwać się herbem Kur, jako że Kurów na Lubelszczyźnie już od 1330 roku był własnością tej familii, wraz ze swoim herbem miejskim.
  2. Zasoby polskie › Korytkowski Jan, Arcybiskupi gnieźnieńscy › T. 1 › s.764 [1]
  3. Dole i niedole Kurowskich z Kurowa[2]
  4. Jan Stanisław Bystroń: Nazwiska Polskie. Lwów: Książnica, 1936, s. 68. ISBN 83-05-12636-6.

BibliografiaEdytuj