Hubert Brabec

Hubert Brabec (ur. 4 maja 1878 w Holobkau) – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego.

Hubert Brabec
pułkownik kawalerii pułkownik kawalerii
Data i miejsce urodzenia 4 maja 1878
Holobkau
Przebieg służby
Siły zbrojne c. i k. Armia
Wojsko Polskie
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Order Korony Żelaznej III klasy (Austro-Węgry) Krzyż Zasługi Wojskowej z Mieczami Medal Zasługi Wojskowej „Signum Laudis” z Mieczami Medal Zasługi Wojskowej „Signum Laudis” z Mieczami Medal Zasługi Wojskowej „Signum Laudis” (w czasie pokoju) Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii 1898 (Austro-Węgry) Krzyż Jubileuszowy Wojskowy Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w miejscowości Holobkau, w Czechach – ówczesnym kraju koronnym Monarchi Austro-Węgier, w rodzinie Jana[1].

Jesienią 1898 rozpoczął zawodową służbę w cesarskiej i królewskiej Armii. Został wcielony do 13 Galicyjskiego Pułku Ułanów, który stacjonował w Złoczowie i Brodach[2][3]. W latach 1902-1904 był słuchaczem Wojskowej Szkoły Instruktorów Jazdy Konnej w Wiedniu[4][5]. W 1912 został przeniesiony do Galicyjskiego Pułku Ułanów Nr 3 w Krakowie[6]. W szeregach tego oddziału wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach[7], a następnie walczył na frontach I wojny światowej[8][9][10]. W czasie służby w c. i k. Armii awansował na kolejne stopnie w korpusie oficerów kawalerii: porucznika (1 września 1898)[11], nadporucznika (1 listopada 1913)[12], rotmistrza (1 listopada 1912)[13] i majora (1 maja 1918)[14].

25 maja 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia majora[14] i odkomenderowany do Sekcji Remontowej Ministerstwa Spraw Wojskowych[15]. 11 czerwca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu podpułkownika, w kawalerii, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. Był wówczas prezesem Komisji Remontowej Dowództwa Okręgu Generalnego Kraków[16]. 1 czerwca 1921 nadal kierował pracami Komisji Remontowej w Krakowie, a jego oddziałem macierzystym był 8 Pułk Ułanów Księcia Józefa Poniatowskiego[17]. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 9. lokatą w korpusie oficerów jazdy[18]. W latach 1923-1924 był przydzielony do Centralnej Szkoły Kawalerii w Grudziądzu[19][20]. 1 grudnia 1924 został mianowany pułkownikiem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 5. lokatą w korpusie oficerów kawalerii[21]. Później został przeniesiony na stanowisko przewodniczącego Komisji Remontowej Nr 4 w Poznaniu. Z dniem 31 maja 1927 został przeniesiony w stan spoczynku[22]. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VII. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”[23].

Hubert Brabec był żonaty z Marią z Sołtysiaków (ur. 26 czerwca 1888 w Brodach), z którą miał trzech synów: Eryka (ur. 13 października 1916 w Lenstadt), Romana (ur. 1 stycznia 1927 w Grudziądzu) i Witolda (ur. 4 marca 1929 w Poznaniu).

Ordery i odznaczeniaEdytuj

W czasie służby w c. i k. Armii otrzymał:

PrzypisyEdytuj

  1. Kartoteka personalno-odznaczeniowa. WBH. [dostęp 2021-01-06]..
  2. Schematismus 1899 ↓, s. 735.
  3. Schematismus 1904 ↓, s. 770.
  4. Schematismus 1903 ↓, s. 1040.
  5. Schematismus 1904 ↓, s. 1047.
  6. a b c d Schematismus 1913 ↓, s. 864.
  7. a b Schematismus 1914 ↓, s. 730.
  8. Ranglisten 1916 ↓, s. 620.
  9. Ranglisten 1917 ↓, s. 804.
  10. a b Ranglisten 1918 ↓, s. 1009.
  11. Schematismus 1899 ↓, s. 636.
  12. Schematismus 1904 ↓, s. 666.
  13. Schematismus 1913 ↓, s. 768.
  14. a b Dz. Rozk. Wojsk. Nr 61 z 3 czerwca 1919 roku, poz. 1947.
  15. Dz. Rozk. Wojsk. Nr 66 z 14 czerwca 1919 roku, poz. 2115.
  16. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 24 z 30 czerwca 1920 roku, s. 518.
  17. Spis oficerów 1921 ↓, s. 251.
  18. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 154.
  19. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 615, 675, 1520.
  20. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 557, 597, 1380.
  21. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 131 z 17 grudnia 1924 roku, s. 731.
  22. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 17 marca 1927 roku, s. 70.
  23. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 335, 992.

BibliografiaEdytuj

  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1899. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1898. (niem.)
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1903. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1902. (niem.)
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1904. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1903. (niem.)
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1913. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1912. (niem.)
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1914. (niem.)
  • Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1916. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1916. (niem.)
  • Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1917. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1917. (niem.)
  • Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1918. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1918. (niem.)
  • Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2020-03-31].
  • Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r.. Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921.
  • Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
  • Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
  • Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
  • Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1934.