Huguette Caland

Huguette Caland z d. al-Churi, arab. أوغيت الخوري[1] (ur. 19 stycznia 1931 w Bejrucie, zm. 23 września 2019 tamże) – libańska malarka abstrakcjonistka, rzeźbiarka i projektantka mody, córka prezydenta Biszary al-Churi.

Huguette Caland
أوغيت الخوري
Data i miejsce urodzenia 19 stycznia 1931
Bejrut
Data i miejsce śmierci 23 września 2019
Bejrut
Narodowość libańska
Alma Mater Uniwersytet Amerykański w Bejrucie
Dziedzina sztuki malarstwo, rzeźbiarstwo, moda
Strona internetowa

ŻyciorysEdytuj

Urodziła się 19 stycznia 1931 w Bejrucie w Libanie[2] jako Huguette al-Churi. Była córką Biszary al-Churi, pierwszego prezydenta Libanu od czasu uzyskania przez ten kraj niepodległości od Francji w 1943[3].

W wieku 16 lat zainteresowała się malarstwem i zaczęła się szkolić u włoskiego artysty Fernando Manettiego. W 1964 rozpoczęła studia na wydziale sztuki Uniwersytetu Amerykańskiego w Bejrucie[3], które ukończyła w 1968[2]. Została abstrakcjonistką. W 1970 w Dar Al-Fan w Bejrucie odbyła się jej pierwsza wystawa[3].

W 1970[4] przeprowadziła się do Paryża, gdzie zasłynęła ze swoich projektów kaftanów, tkanin dekoracyjnych i barwionych ubrań. W 1979 miała miejsce jej premierowa prezentacja serii strojów islamskich Nour, będącej częścią kolekcji Pierre'a Cardina. Na początku lat 80. nawiązała współpracę z rumuńskim rzeźbiarzem George'em Apostu, który umożliwił jej stworzenie serii granitowych i terakotowych rzeźb[3].

W 1988 przeprowadziła się na stałe do Stanów Zjednoczonych i zamieszkała w Venice w Kalifornii[3], gdzie założyła własne studio[4].

Jej prace były wystawiane między innymi w Paryżu, Santa Monica[3], Nowym Jorku[2] i Waszyngtonie, a także w Szwajcarii, na Węgrzech[3] i w Zjednoczonych Emiratach Arabskich[2]. W 1986 znalazły się na wystawie The Arab World Today zorganizowanej przez UNESCO[3]. Jej obrazy są również częścią stałej wystawy Centre Georges Pompidou i Biblioteki Narodowej Francji w Paryżu, Muzeum Brytyjskiego w Londynie oraz Los Angeles County Museum of Art[2].

Za jedno z jej największych osiągnięć uważa się serię obrazów “Bribes de Corps”, tworzoną od lat 70. i przedstawiającą zaokrąglone formy przypominające fragmenty kobiecej anatomii[2].

W 2006 zaczęła odczuwać problemy neurologiczne. W ich wyniku w 2013 straciła możliwość malowania. W tym samym roku przeprowadziła się do rodzinnego Bejrutu z powodu choroby męża, który zmarł niedługo potem[2]. Caland pozostała w stolicy Libanu, gdzie zmarła 23 września 2019[2].

Życie prywatneEdytuj

W 1952 poślubiła Libańczyka francuskiego pochodzenia Paula Calanda, którego znała od dwunastego roku życia. Było to niezgodne z tradycją, ponieważ Francuzi byli uważani przez wielu Libańczyków za kolonizatorów. W dodatku jej mąż był synem politycznego przeciwnika jej ojca[2]. Jeszcze przed wyprowadzeniem się z Libanu w 1970 razem z Paulem Calandem miała dwóch synów, Pierre'a i Philippe, oraz córkę o imieniu Brigitte[4].

PrzypisyEdytuj

  1. العربية نت, وفاة الفنانة التشكيلية اللبنانية أوغيت الخوري, العربية نت, 24 września 2019 [dostęp 2020-04-03] (arab.).
  2. a b c d e f g h i Katharine Q. Seelye, Huguette Caland, 88, Dies; Celebrated Freedom in Art and Life, „The New York Times”, 30 września 2019, ISSN 0362-4331 [dostęp 2020-04-03] (ang.).
  3. a b c d e f g h Fayeq Oweis, Encyclopedia of Arab American Artists, ABC-CLIO, 2008, s. 71-73, ISBN 978-0-313-33730-7 [dostęp 2020-04-03] (ang.).
  4. a b c Melissa Gronlund, Lebanese painter Huguette Caland dies at 88, The National, 24 września 2019 [dostęp 2020-04-03] (ang.).