Otwórz menu główne

Muzeum Brytyjskie (ang. British Museum) – jedno z największych na świecie muzeów historii starożytnej, mieszczące się w Londynie.

Muzeum Brytyjskie
British Museum
Ilustracja
Główne wejście do Muzeum Brytyjskiego
Państwo  Wielka Brytania
Miejscowość Londyn
Adres Great Russell Street, London, WC1B 3DG
Data założenia 7 czerwca 1753
Zakres zbiorów historia i archeologia starożytna
Wielkość zbiorów ponad 7 milionów eksponatów
Dyrektor Hartwig Fischer
Położenie na mapie gminy Camden
Mapa lokalizacyjna gminy Camden
Muzeum Brytyjskie
Muzeum Brytyjskie
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa lokalizacyjna Wielkiej Brytanii
Muzeum Brytyjskie
Muzeum Brytyjskie
Położenie na mapie Anglii
Mapa lokalizacyjna Anglii
Muzeum Brytyjskie
Muzeum Brytyjskie
Położenie na mapie Wielkiego Londynu
Mapa lokalizacyjna Wielkiego Londynu
Muzeum Brytyjskie
Muzeum Brytyjskie
Ziemia51°31′10″N 0°07′36″W/51,519444 -0,126667
Strona internetowa

Spis treści

Historia i teraźniejszośćEdytuj

Muzeum powstało z inicjatywy sir Hansa Sloane’a, lekarza, przyrodnika i kolekcjonera. Chciał on zabezpieczyć swoją kolekcję literatury i dzieł sztuki, liczącą ponad 71 tysięcy obiektów. Zaoferował więc jej sprzedaż za 20 tysięcy funtów królowi Jerzemu II. Mimo że monarcha nie wykazywał większego zainteresowania zbiorami Sloane’a, to jednak Parlament, głównie za sprawą Arthura Onslowa, zdecydował się na zakup. Uchwała o utworzeniu Muzeum Brytyjskiego została przyjęta 7 czerwca 1753 r. Pierwszą jego siedzibą była siedemnastowieczna posiadłość Montague House w Bloomsbury, nieopodal obecnego budynku. Otwarcie dla zwiedzających nastąpiło 15 stycznia 1759 r. Z wyjątkiem okresu obu wojen światowych placówka pozostawała nieprzerwanie otwarta, a liczba zwiedzających systematycznie wzrastała: na początku od 5 tys. rocznie do 5 mln współcześnie.

W latach 50. XIX w. zbudowana została obecna siedziba Muzeum Brytyjskiego. Począwszy od 1880 r. nastąpiło przenoszenie zbiorów dotyczących historii naturalnej do nowego budynku w South Kensington, gdzie powstało Muzeum Historii Naturalnej. Dzięki temu podziałowi, a także budowie Białego Skrzydła (ang. White Wing), przynajmniej na jakiś czas został zażegnany problem braku miejsca na eksponaty, z którym Muzeum wciąż się boryka. Z tego powodu wiele eksponatów jest przechowywanych w jego podziemiach.

W 1973 r. nastąpiło przejęcie czytelni i biblioteki przy Muzeum Brytyjskim przez nowo powstałą Bibliotekę Brytyjską, a książki opuściły budynek w Bloomsbury w 1997 r.

W 2000 r. otwarto przykryty szklanym dachem Wielki Dziedziniec Królowej Elżbiety II (ang. The Queen Elizabeth II Great Court), który powstał w miejscu zajmowanym wcześniej przez bibliotekę (szklany dach został zaprojektowany przez angielskiego architekta Normana Fostera). Ponownie otwarto tam czytelnię, a wokół niej i pod nią znajdują się nowe galerie. Na posadzce dziedzińca jest wygrawerowany fragment wiersza A. Tennysona: “... and let thy feet, millenniums hence, be set in midst of knowledge”.

Muzeum Brytyjskie w 2003 r. uświetniło 250. rocznicę swojego powstania renowacją najstarszego pomieszczenia, zwanego Biblioteką Króla (ang. King’s Library), w którym otwarta została nowa, stała wystawa o epoce Oświecenia. Od 2002 do 2016 dyrektorem muzeum był Neil MacGregor. Obecnie dyrektorem jest urodzony w Hamburgu dr Hartwig Fischer.

Budynek i opłatyEdytuj

 
Centrum Muzeum Brytyjskiego

Wielki Dziedziniec im. Królowej Elżbiety II (The Queen Elizabeth II Great Court) jest zadaszonym placem w centrum muzeum zaprojektowanym przez biuro architektoniczne Foster and Partners oraz Buro Happold w branży konstrukcyjnej[1]. Wielki Dziedziniec otwarto w grudniu 2000 r. i jest największym zadaszonym placem w Europie. Dach jest stalowo-szklaną konstrukcją składającą się z 1 656 par unikatowych szklanych tafli. Na środku Wielkiego Dziedzińca znajduje się Czytelnia opuszczona przez Bibliotekę Brytyjską (The British Library). Czytelnia jest otwarta dla publiczności.

Zbiory Muzeum Brytyjskiego, zgodnie z życzeniem sir Hansa Sloane’a, traktowane były jako własność całego narodu, zatem za wstęp nie była pobierana żadna opłata, z wyjątkiem kilkumiesięcznego okresu w roku 1972. Jednak za obejrzenie niektórych czasowych ekspozycji specjalnych znajdujących się w muzeum, ale nie będących integralną jego częścią – opłaty są pobierane.

Czytelnia Muzeum Brytyjskiego była częścią Biblioteki Brytyjskiej. Jej funkcje zostały przeniesione do nowego budynku biblioteki.

Znane eksponatyEdytuj

 
Wnętrze Muzeum – elementy kolekcji egipskiej

InformacjeEdytuj

Wstęp do Muzeum Brytyjskiego jest darmowy, wyłączając ekspozycje specjalne.

Obecnie etnograficzna część muzeum jest zamknięta z powodu przeprowadzki do głównego budynku muzeum.

Godziny otwarcia:

galerie otwarte codziennie od 10.00 do 17.30 (w piątki do 20.30)

Zamknięte: 24, 25 i 26 grudnia, 1 stycznia i w Wielki Piątek

Najbliższe stacje londyńskiego metra:

 
Panorama czytelni Muzeum Brytyjskiego (luty 2006)

PrzypisyEdytuj

  1. Queen Elizabeth II Great Court (ang.). Buro Happold. [dostęp 2010-08-28].

Linki zewnętrzneEdytuj