Iczyńska Sopka

Iczyńska Sopka (ros. Ичинская Сопка; 3621 m n.p.m.) – czynny wulkan w azjatyckiej części Rosji; zaliczany do stratowulkanów; najwyższy szczyt Gór Środkowych.

Iczyńska Sopka
Ичинская Сопка
ilustracja
Państwo

 Rosja

Kraj

 Kamczacki

Położenie

Kraj Kamczacki

Pasmo

Góry Środkowe

Wysokość

3621 m n.p.m.

Wybitność

3125 m

Dane wulkanu
Rok erupcji

1956

Typ wulkanu

stratowulkan/kaldera

Aktywność

aktywny

Położenie na mapie Kraju Kamczackiego
Mapa konturowa Kraju Kamczackiego, blisko centrum po lewej na dole znajduje się czarny trójkącik z opisem „Iczyńska Sopka”
Położenie na mapie Rosji
Mapa konturowa Rosji, po prawej znajduje się czarny trójkącik z opisem „Iczyńska Sopka”
Ziemia55°40′42″N 157°43′06″E/55,678333 157,718333

Leży w środkowej części półwyspu Kamczatka, nieco na zachód od głównego grzbietu Gór Środkowych; współrzędne geograficzne 55°40′42″N 157°43′06″E/55,678333 157,718333. Powierzchnia jego podstawy wynosi 560 km², co czyni go rekordzistą wśród wulkanów Kamczatki[1]. Jego kaldera ma wymiary 3×5 km; liczne boczne stożki; zbudowany z law andezytowych i dacytowych; w najwyższych partiach lodowce i wieczne śniegi.

Wulkan tworzył się kilka tysięcy lat. Obecnie już nie wybucha i znajduje się w stadium fumaroli[1]. Aktywność fumaroliczna występuje wewnątrz kaldery i na północnych zboczach. W roku 1956 obserwowano wyrzut gazów na wysokość 250 m.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Šlégl Jíří i zespół: Góry Azji, wyd. Horyzont, Warszawa 2002, s. 264, ISBN 83-7311-486-6.

Linki zewnętrzneEdytuj