Ikaźń (agromiasteczko)

(Przekierowano z Ikaźń (wieś))

Ikaźń (biał. Іказнь) – agromiasteczko (do 2009 r. wieś), dawne miasteczko, położone na Białorusi w rejonie brasławskim obwodu witebskiego.

Ikaźń
Ilustracja
Kościół Bożego Ciała
Państwo

 Białoruś

Obwód

witebski

Rejon

brasławski

Wysokość

167 m n.p.m.

Populacja (2009)
• liczba ludności


295[1]

Nr kierunkowy

+375 02153

Kod pocztowy

211970

Położenie na mapie obwodu witebskiego
Mapa konturowa obwodu witebskiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Ikaźń”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, u góry znajduje się punkt z opisem „Ikaźń”
Ziemia55°37′N 27°16′E/55,616667 27,266667
Portal Białoruś

Siedziba parafii prawosławnej (pw. św. Mikołaja Cudotwórcy)[2] i rzymskokatolickiej (pw. Bożego Ciała).

Prywatne miasto szlacheckie położone było w końcu XVIII wieku w powiecie brasławskim województwa wileńskiego[3].

HistoriaEdytuj

Miasteczko założone na przełomie XV i XVI wieku przez sekretarza królewskiego Jana Sapiehę, który otrzymuje przywilej na budowę zamku. Już w 1515 zamek oblegały wojska moskiewskie, a miasto uległo spaleniu. W czasie wojny w 1561 zamek nie został zdobyty, w 1654 zajęty przez Rosjan w czasie wojny polsko-rosyjskiej, a w 1655 przez Szwedów. W XVIII wieku miasto zniszczone w czasie walk stronników króla Stanisława Leszczyńskiego i Augusta Mocnego Sasa wspieranego przez Rosję.

W czasach zaborów miasteczko w powiecie dzisieńskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego[4].

W latach 1921–1945 miasteczko leżało w Polsce, w województwie wileńskim[a], w powiecie dziśnieńskim, od 1926 roku w powiecie brasławskim, w gminie Przebrodzie.

Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 509 osób, 367 było wyznania rzymskokatolickiego, 105 prawosławnego a 37 mojżeszowego. Jednocześnie 247 mieszkańców zadeklarowało polską, 225 białoruską a 37 żydowską przynależność narodową. Było tu 99 budynków mieszkalnych[5]. W 1931 w 96 domach zamieszkiwało 480 osób[6].

 
Cerkiew św. Mikołaja

ZabytkiEdytuj

  • ruiny zamku sekretarza królewskiego Jana Sapiehy z początku XVI wieku, przebudowanego przez Lwa Sapiehę po 1592 roku, następnie przez Jana Stanisława Sapiehę około 1620 i zniszczonego przez wojska moskiewskie podczas wojny w latach 1654–1667.
  • kościół Najświętszego Bożego Ciała z 1912 w miejscu starszego z 1593; parafialny
  • cerkiew prawosławna pw. św. Mikołaja z 1905 w miejscu starszej z 1500; parafialna

Parafia Kościoła rzymskokatolickiegoEdytuj

Mieszkańcy wyznania rzymskokatolickiego podlegają parafii Bożego Ciała w Ikaźni.

BibliografiaEdytuj

  • Grzegorz Rąkowski, Wśród jezior i mszarów Wileńszczyzny, Rewasz 2000

Linki zewnętrzneEdytuj

UwagiEdytuj

  1. Przynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w województwie nowogródzkim (1921–1922), w Ziemi Wileńskiej (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926).

PrzypisyEdytuj

  1. Liczby ludności miejscowości obwodu witebskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku (ros.).
  2. Браславское благочиние (ros.). eparhia992.by. [dostęp 2021-03-16].
  3. Вялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 75.
  4. Bielowce, wieś, powiat dzisieński, gmina Przebrodź, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 142.
  5. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych., t. 7, część 2, 1924, s. 71.
  6. Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 9.