Inger Alfvén

szwedzka pisarka

Inger Maria Alfvén (ur. 24 lutego 1940 w Solna) – szwedzka pisarka.

Inger Alfvén
Ilustracja
Pisarka w 2008 roku
Data i miejsce urodzenia

24 lutego 1940
Solna

Język

szwedzki

Ważne dzieła

Dotter till en dotter, S/Y Glädjen

BiografiaEdytuj

Córka laureata Nagrody Nobla z fizyki, Hannesa Alfvéna, który był bratankiem kompozytora Hugona Alfvéna.

W 1964 skończyła studia z zakresu nauk społecznych, a potem pracowała jako kurator i asystent opieki na dzieckiem[1].

Powieścią, która przyniosła jej popularność, była Dotter till en dotter z 1977 roku[2]. Jej książki w dużej mierze to bezpośredni zapis stanów ludzkiej podświadomości, a w swojej twórczości porusza takie tematy jak dziedziczone role płciowe, miłość, przyjaźń i samotność.

Mieszka w Sztokholmie[3].

TwórczośćEdytuj

  • 1964 – Vinbergssnäckan
  • 1969 – Tusentals äpplen
  • 1971 – Lena-Bell
  • 1972 – Ta ner månen
  • 1976 – Städpatrullen
  • 1977 – Dotter till en dotter
  • 1979 – S/Y Glädjen (ekranizowana w 1989[4])
  • 1981 – Arvedelen
  • 1984 – Ur kackerlackors levnad
  • 1986 – Lyckans galosch
  • 1989 – Judiths teater (ekranizowana jako serial Judith)
  • 1992 – Elefantens öga
  • 1992 – Kvinnornas svarta bok
  • 1992 – Sex kvinnors lusta
  • 1994 – En moder har fyra döttrar
  • 1997 – Berget dit fjärilarna flyger för att dö
  • 1998 – När jag tänker på pengar
  • 1999 – Det blå skåpet
  • 2002 – Någon kom i båten
  • 2004 – Livets vatten
  • 2006 – Mandelkärnan
  • 2009 – När förnuftet sover
  • 2012 – Allt vi aldrig gjorde med varandra
  • 2015 – Berör mig inte, berör mig
  • 2019 – Tvilling

Nagrody i wyróżnieniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Inger Alfvén, Albert Bonniers Förlag [dostęp 2020-12-15].
  2. Inger Alfvén, Store norske leksikon, 5 sierpnia 2020 [dostęp 2020-12-16] (norw. bokmål).
  3. ”Man kan gå hela vägen – i fantasin”, Aftonbladet [dostęp 2020-12-16] (szw.).
  4. s/y Glädjen. Lena Olin, Stellan Skarsgård, Viveka Seldahl, Hans Mosesson Exat, Filmstallet, Hagafilm. 1989-08-21. [dostęp 2020-12-16].
  5. Signe Ekblad-Eldhs pris | Svenska Akademien, www.svenskaakademien.se [dostęp 2020-12-16].
  6. Spektra, De Nio prisar Inger Alfvén, „Svenska Dagbladet”, 7 grudnia 2006, ISSN 1101-2412 [dostęp 2020-12-16] (szw.).