Otwórz menu główne

Iwona Sobotka

polska sopranistka

Iwona Sobotka (ur. 19 października 1981 w Mławie) – polska śpiewaczka operowa (sopran), zwyciężczyni Międzynarodowego Konkursu Muzycznego im. Królowej Elżbiety w Brukseli.

Iwona Sobotka
Ilustracja
Iwona Sobotka
Data i miejsce urodzenia 19 października 1981
Mława
Instrumenty śpiew
Typ głosu sopran
Gatunki opera, muzyka poważna
Wydawnictwo Bearton, Dux, EMI Classics, Polskie Radio, PlayClassics
Strona internetowa

ŻyciorysEdytuj

WykształcenieEdytuj

W roku 2005 ukończyła Akademię Muzyczną im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Kształciła się również pod kierunkiem artysty i pedagoga Tom Krause’a w Escuela Superior de Música Reina Sofía w Madrycie (2004–2007).

Nagrody i wyróżnieniaEdytuj

Kariera muzycznaEdytuj

Występowała w wielu krajach Europy oraz w Azji i obu Amerykach w tak prestiżowych miejscach jak Filharmonia Berlińska, Musikverein w Wiedniu, Carnegie Hall w Nowym Jorku, Salle Pleyel w Paryżu, Royal Albert Hall w Londynie, Wigmore Hall w Londynie, Palais des Beaux-Arts w Brukseli, Auditorio Nacional w Madrycie, Palau de la Música Catalana w Barcelonie, Rudolfinum w Pradze, Sali Wielkiej Filharmonii Petersburskiej, National Memorial Hall w Tajpej czy Suntory Hall w Tokio.

Współpracowała z takimi orkiestrami jak Berliner Philharmoniker, London Symphony Orchestra, Rundfunk-Sinfonieorchester Berlin, Deutsches Symphonie-Orchester Berlin, NDR Sinfonieorchester, Bayerischer Rundfunkorchester, Staatskapelle Weimar, Concerto Köln, Wiener Symphoniker, Wiener KammerOrchester, Royal Philharmonic Orchestra, Royal Liverpool Philharmonic Orchestra, City of Birmingham Symphony Orchestra, Orchestre Philharmonique du Luxembourg, La Monnaie Symphony Orchestra, Orchestre National d’Île de France, Orquestra Metropolitana de Lisboa, Real Orquesta Sinfónica de Sevilla, Orquesta Sinfónica de Tenerife, Trondheim Symfoniorkester, Franz Liszt Chamber Orchestra, Czech Philharmonic Orchestra, Brno Philharmonic Orchestra, Saint Petersburg Philharmonic Orchestra, Latvian National Orchestra, Izmir State Symphony Orchestra, Simfonični orkester RTV Slovenija, Sinfonia Varsovia, Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach, Orkiestra Kameralna Polskiego Radia Amadeus, Sinfonieta Cracovia, Orkiestra Akademii Beethovenowskiej, Filharmonia Narodowa w Warszawie, Filharmonia Wrocławska, Filharmonia Łódzka, Filharmonia Śląska, Filharmonia Szczecińska, Filharmonia Podlaska w Białymstoku, Filharmonia Pomorska w Bydgoszczy, Filharmonia Gorzowska czy Filharmonia Krakowska.

Pracowała z wieloma dyrygentami: Sir Colin Davies, Sir Simon Rattle, Marco Armiliato, Andrey Boreyko, Sylvain Cambreling, Jesús López Cobos, Gabriel Chmura, Theodor Currentzis, Oliver Díaz, Jurek Dybał, Michał Dworzyński, Michael Gläser, Simon Halsey, Thomas Hengelbrock, Jacek Kaspszyk, Michał Klauza, Kazimierz Kord, Taduesz Kozłowski, Yoel Levi, Alexander Liebreich, Aleksandar Markovic, Jerzy Maksymiuk, Paul Meyer, Marek Moś, Michał Nesterowicz, Victor Pablo Perez, Wojciech Rodek, Krzysztof Urbański, Monika Wolińska, Agnieszka Duczmal, Antoni Wit, Michael Zilm czy Massimo Zanetti.

W roku 2004 ukazała się jej pierwsza solowa płyta wydana przez wytwórnię Channel Classics jako zbiór pieśni Karola Szymanowskiego wyróżniona przez Polską Akademię Fonograficzną nagrodą Fryderyk za najwybitniejsze nagranie muzyki polskiej. Następne płytowe rejestracje to kolejne albumy z pieśniami Szymanowskiego, nagrany dla wytworni EMI Classics z udziałem City of Birmingham Symphony Orchestra pod dyrekcja Sir Simona Rattle´a który otrzymał pięć gwiazdek prestiżowego BBC Music Magazine[3], oraz wydane przez Polskie Radio Pieśni z orkiestrą nagrane z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach pod dyrekcją Kazimierza Korda. W maju 2010 roku artystka wzięła udział w cyklu koncertów „Szymanowski Focus”. Wraz z solistką zagrał skrzypek Henning Kraggerud i pianista Piotr Anderszewski, który był również kuratorem tych koncertów. Solistom towarzyszył Belcea Quartet, a w programie – obok utworów Szymanowskiego – znalazły się również kompozycje Bartóka i Janáczka. Koncerty odbyły się w Wigmore Hall w Londynie i Carnegie Hall w Nowym Jorku[4][5].

Od debiutu w Operze Narodowej w Paryżu, artystka występuje regularnie na scenach operowych całej Europy. Od tego czasu stworzyła między innymi role Violetty (La Traviata), Tatyany (Eugeniusz Onegin), Paminy (Czarodziejski Flet), Donny Anny (Don Giovanni), Julii (Romeo i Julia), Vespiny (L’infedeltà delusa) czy Micaëli (Carmen). W Polsce zadebiutowała w roku 2008 w Teatrze Wielkim Operze Narodowej w Warszawie jako Zuzia (Verbum Nobile), a także widzieć ją można było na deskach Teatru Wielkiego w Łodzi, Teatru Wielkiego im. S. Moniuszki w Poznaniu oraz Opery Podlaskiej. W 2010 roku wystąpiła na Festiwalu Schleswig Holstein Musik Festiwal gdzie wcieliła się w tytułową rolę Halki w operze Stanisława Moniuszki, a rok później powróciła tam jako Liu w (Turandot).

Wystąpiła również na innych festiwalach takich jak Festspiele Mecklenburg-Vorpommern (na którym w 2007 otrzymała nagrodę publiczności), MDR Musiksommer, La Folle Journée de Nantes, Semana de Música Religiosa de Cuenca, Quincena Musical de San Sebastián, Festival Internacional de Arte Sacro de Madrid, Samobor Music Festival, Dubrovnik Summer Festival, International Platonov Arts Festival, Budapesti Tavaszi Fesztivál, Festiwal Chopin i jego Europa w Warszawie, Festiwal Ogrody Muzyczne w Warszawie, Wratislavia Cantans, Festiwal Muzyki Polskiej w Krakowie, Chopin w barwach jesieni w Antoninie, Festiwal Gorczyckiego, Bydgoski Festiwal Muzyczny, Festiwal im. Jana Kiepury w Krynicy-Zdrój.

Artystka współpracuje regularnie z Rundfunkchor Berlin, z którym wystąpiła kilkakrotnie w Filharmonii Berlińskiej, a także w ramach Międzynarodowego Festiwalu Muzyki i Tańca w Granadzie, występując z chórem oraz amerykańskim organistą Cameronem Carpenterem. Wśród innych wspólnych projektów znalazło się nagranie Deutsche Motette op. 62 Richarda Straussa dla Coviello Classics.

W maju 2016 roku artystka wzięła udział w tournée po Azji Filharmonią Belińską pod dyrekcją Sir Simona Rattle. W czerwcu 2016 uczestniczyła w projekcie „The Two Fiddlers”, opery dla dzieci autorstwa Petera Maxwell Daviesa wystawionej w wersji scenicznej w ramach projektu edukacyjnego Filharmonii Berlińskiej z udziałem Sir Simona Rattle, muzyków filharmonii, chóru oraz solistów transmitowanym i zarejestrowanym przez platformę Digital Concert Hall.

Role OperoweEdytuj

Bizet Carmen jako Micaela

Czajkowski Eugene Onegin jako Tatiana

Donizetti L’elisir d’amore jako Adina

Dvorak Rusalka w roli tytułowej

Gounod Romeo et Juliette jako Juliette

Gounad Faust jako Marguerite

Leoncavallo I Pagliacci jako Nedda

Mozart Le nozze di Figaro jako Contessa

Mozart Don Giovanni jako Donna Anna

Mozart Cosi fan tutte jako Fiordiligi

Mozart La Clemenza di Tito jako Vitellia

Mozart Die Zauberflöte jako Pamina

Massenet Manon w roli tytułowej

Massenet Thais w roli tytułowej

Moniuszko Halka w roli tytułowej

Puccini La Boheme jako Mimi

Puccini Turandot jako Liu

Szymanowski Król Roger jako Roxana

Verdi Rigoletto jako Gilda

Verdi La Traviata jako Violetta 

Verdi Simon Boccanegra jako Amelia

Verdi Otello jako Desdemona

DyskografiaEdytuj

Rok Tytuł Wytwórnia
2015 Dariusz Przybylski SONGS AND PIANO WORKS DUX
2015 CHOPIN: Polish Songs PlayClassics
2013 Richard Strauss: Chorwerke Coviello Classics
2009 Chopin: Songs Bearton
2007 Karol Szymanowski/Pieśni z orkiestrą Polskie Radio
2006 Szymanowski: Songs, Harnasie/Sobotka, Rattle EMI Classics
2004 Szymanowski: Complete songs for Voice and piano Channel Classics

PrzypisyEdytuj

  1. Les Lauréats, cmireb.be [dostęp 2017-08-31].
  2. Laureaci 2003 / Międzynarodowy Festiwal i Konkurs Sztuki wokalnej im. Ady Sari, www.adasari.pl [dostęp 2019-04-07].
  3. Szymanowski: Love Songs of Hafiz; Songs of a … (Iwona Sobotka , Katarina Karnéus ,…) | Classical music review from Classical-Music.com, www.classical-music.com [dostęp 2017-08-31] (ang.).
  4. Andrew Clements: Szymanowski Focus (ang.). W: The Guardian [on-line]. 2010-05-10. [dostęp 2017-03-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-03-11)].
  5. Henning Kraggerud (ang.). W: Seattle Symphony [on-line]. [dostęp 2017-03-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-03-11)].

BibliografiaEdytuj