Otwórz menu główne

Józef Hoszowski

Oficer Wojska Polskiego

Józef Hoszowski[1] (ur. 13 lipca 1897 w Dolinie[2], zm. 7 września 1967 w Krakowie) – major audytor Wojska Polskiego.

Józef Hoszowski
major audytor major audytor
Data i miejsce urodzenia 13 lipca 1897
Dolina
Data i miejsce śmierci 7 września 1967
Kraków
Przebieg służby
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 40 Pułk Piechoty Dzieci Lwowskich
WSO Nr VI
WSR Kalisz
WSR Równe
WSR Kowel
Sąd Polowy Nr 40
Stanowiska kierownik sądu
szef sądu polowego
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941) Srebrny Krzyż Zasługi Kawaler Orderu Gwiazdy Rumunii Signum Laudis (w czasie wojny)

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 13 lipca 1897 w rodzinie Mikołaja i Heleny z Wojnarowskich. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach c. i k. Armii. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 grudnia 1917 w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Jego oddziałem macierzystym był Pułk Piechoty Nr 9[3].

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[4][5]. W 1923 był oficerem 40 pułku piechoty we Lwowie[6][7]. Został awansowany na stopień kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925[8]. Po ukończeniu studiów prawa i uzyskaniu stopnia magistra w 1928 pozostając oficerem 40 pułku piechoty, był przydzielony do Wojskowego Sądu Okręgowego Nr VI we Lwowie[9].

W grudniu 1928 został przeniesiony do korpusu oficerów sądowych w stopniu kapitana audytora ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 i 3,8 lokatą oraz przydzielony macierzyście do kadry oficerów służby sprawiedliwości z równoczesnym przydziałem służbowym do Wojskowego Sądu Rejonowego Równe na stanowisko sędziego śledczego[10]. W 1932 był kierownikiem tego sądu[11]. W 1934 został mianowany podprokuratorem przy wojskowych w sądach okręgowych z równoczesnym przeniesieniem do Prokuratory przy WSO Nr VI na stanowisko podprokuratora[12]. 31 sierpnia 1935 został zwolniony ze stanowiska podprokuratora i mianowany sędzią rejonowym oraz przeniesiony do Wojskowego Sądu Rejonowego Kalisz na stanowisko kierownika sądu[13]. W 1939, w stopniu majora audytora, był kierownikiem Wojskowego Sądu Rejonowego Kowel[14].

W czasie kampanii wrześniowej był szefem sądu polowego nr 40 i szefem służby sprawiedliwości Wołyńskiej Brygady Kawalerii[15][16]. 15 lipca 1944 w Krakowie został wzięty do niemieckiej niewoli i osadzony w Oflagu II D Gross-Born[2]. Po uwolnieniu z niewoli powrócił do kraju[17].

Po wojnie był pracownikiem Krakowskiego Przedsiębiorstwa Budownictwa Przemysłowego[18]. W latach 1953-1956 Wojewódzki Urząd do spraw Bezpieczeństwa Publicznego w Krakowie prowadził w stosunku do jego osoby kontrolę operacyjną w związku z podejrzeniem o sprawowanie funkcji zastępcy sędziego śledczego i zastępcy podprokuratora w Sądzie Okręgowym we Lwowie sprzed 1939 r.[19]. Był członkiem Związku Bojowników o Wolność i Demokrację[18]. Miał żonę[18].

Zmarł 7 września 1967 w Krakowie[20]. Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie 11 września 1967 (kwater LXXVIII, rząd 11, miejsce 21)[18][20].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. W ewidencji Wojska Polskiego figurował, jako Józef II Hoszowski, w celu odróżnienia od innego oficera noszącego to samo imię i nazwisko, a mianowicie pułkownika dyplomowanego piechoty Józefa I Hoszowskiego (1889-1939).
  2. a b Straty ↓.
  3. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 371, 471.
  4. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 401.
  5. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 431.
  6. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 242.
  7. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 224.
  8. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 217.
  9. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 138.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 29 stycznia 1929 roku, s. 10.
  11. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 311, 886.
  12. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 148.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 sierpnia 1935 roku, s. 95.
  14. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 875.
  15. Nazarewicz 1979 ↓, s. 116.
  16. Głowacki 1986 ↓, s. 363.
  17. Straty ↓, został zarejestrowany w Punkcie E nr 4 PUR.
  18. a b c d Józef Hoszowski. Nekrolog. „Dziennik Polski”. Nr 214, s. 2, 10-11 września 1967. 
  19. Wojewódzki Urząd Spraw Wewnętrznych w Krakowie (1945) 1983-1990. IPN Kr 010/8224. inwentarz.ipn.gov.pl. [dostęp 2018-09-15].
  20. a b Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy lokalizator grobów. Józef Hoszowski. rakowice.eu. [dostęp 2018-09-15].
  21. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 471.

BibliografiaEdytuj