Otwórz menu główne

Język piemoncki (piemontèis) – etnolekt używany w Piemoncie (północno-zachodnie Włochy). Tradycyjnie uznawany był za dialekt języka włoskiego, jednak znacznie różniący się od standardowego włoskiego. Z językoznawczego punktu widzenia jednak nie jest dialektem języka włoskiego, gdyż język piemoncki jest klasyfikowany w podgrupie gallo-italskiej języków zachodnioromańskich[1][2], a włoski należy do grupy italsko-dalmatyńskiej[3]. Język piemoncki zbliżony jest zatem (lingwistycznie i geograficznie) z jednej strony do innych języków gallo-italskich północnych Włoch, lombardzkiego i liguryjskiego, z drugiej zaś do języków francuskiego i oksytańskiego.

Lenga piemontèisa
Obszar Włochy
Liczba mówiących ok. 2 mln
Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
UNESCO 3 zdecydowanie zagrożony
Ethnologue 7 niestały
Kody języka
Kod ISO 639-1, ISO 639-1 brak
Kod ISO 639-2, ISO 639-2 roa
Kod ISO 639-3 pms
IETF pms
Glottolog piem1238
Ethnologue pms
WALS itu
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Wikipedia w języku piemonckim
Słownik języka piemonckiego
w Wikisłowniku
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.
Piedmontese linguistic map
Języki zachodnioromańskie zaznaczono na zielono

Pierwsze teksty piemonckie napisane w lokalnym dialekcie pochodzą z XII wieku[potrzebny przypis]. Język literacki ukształtował się w wiekach XVII i XVIII, miał jednak w obejmującym Piemont Królestwie Sardynii nieco niższą rangę niż francuski i włoski. Twórczość w nim trwa nieprzerwanie do dnia dzisiejszego. Owocem jest bogata literatura, w tym poezja, proza, dramat, publicystyka, publikacje naukowe oraz przekłady dzieł obcych.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Gallo-Italian – MultiTree.
  2. Język piemoncki w katalogu Ethnologue: Languages of the World (ang.)
  3. Język włoski w katalogu Ethnologue: Languages of the World (ang.)

Linki zewnętrzneEdytuj