Otwórz menu główne

Język słowianoserbski (славяносербскій, serb. славеносрпски) – język literacki używany na przełomie XVIII i XIX wieku przez wykształcone warstwy mieszczańskie w Wojwodinie oraz przez serbską diasporę w innych częściach monarchii habsburskiej. Język ten stanowił mieszankę cech dialektów serbskich oraz literackiego języka cerkiewnosłowiańskiego w redakcji ruskiej.

славяносербскій
Obszar Wojwodina
Liczba mówiących
Klasyfikacja genetyczna Języki indoeuropejskie
Pismo/alfabet łacińskie i cyrylica
Kody języka
Kod ISO 639-2, ISO 639-2 sla
Kod ISO 639-3 {{{iso3}}}
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Oto przykładowe zdanie ze „Słowianoserbskiego czasopisma” (Славеносербски магазин): Ves’ma by meni priskorbno bylo, ako bi ja kadgod čuo, čto ty, moj syne, upao u pyanstvo, roskoš', bezčinie, i nepotrebnoe žitie. Pojawiają się tu formy charakterystyczne dla języka rosyjskiego, np. używanie słowa čto zamiast serbskiego što, pisanie roskoš' zamiast raskoš i oni mogut’ zamiast oni mogu itp.

Zobacz teżEdytuj