Jan Dychdalewicz

Jan Jerzy Dychdalewicz (ur. 3 lutego 1888 w Krakowcu[1], zm. 2 września 1933 we Lwowie) – polski prawnik, urzędnik samorządowy w II RP, m.in. starosta i wicewojewoda lwowski.

Jan Dychdalewicz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 3 lutego 1888
Krakowiec, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 2 września 1933
Lwów, Polska
Wicewojewoda lwowski
Okres od 1932
do 2 września 1933
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Zasługi (II RP)

ŻyciorysEdytuj

Jan Jerzy Dychdalewicz[2][3] urodził się w 1888 w Krakowcu w ówczesnym powiecie jaworowskim. Kształcił się w Filii C. K. Gimnazjum w Samborze[4]. Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do służby samorządowej II Rzeczypospolitej. Sprawował stanowisko sekretarza rady powiatu powiatu samborskiego, urzędy starosty powiatu starosamborskiego[5], powiatu lubaczowskiego[6], powiatu łaskiego (od początku 1926, równolegle był radcą wojewódzkim[7]). Następnie pełnił funkcję naczelnika wydziału administracyjnego Urzędu Wojewódzkiego w Łodzi, po czym sprawował stanowisko starosty powiatu łódzkiego od 1926 do 1927. Od 14 marca 1927 był naczelnikiem wydziału w Urzędzie Wojewódzkim w Łodzi[8]. 21 sierpnia 1929 został starostą grodzkim w Łodzi[9]. Od początku 1932 był wicewojewodą lwowskim.

Działał społecznie we Lwowie. W 1920 był członkiem ochotniczej Legii Obywatelskiej. Pełnił funkcję prezesa Towarzystwa Przyjaciół Związku Strzeleckiego. W lutym 1930 został wybrany członkiem zarządu Łódzkiego Klubu Lotniczego[10]

W 1933 wskutek ciężkiej choroby był leczony w szpitalu powszechnym we Lwowie[11]. Zmarł 2 września 1933 w szpitalu powszechnym we Lwowie[2]. Został pochowany 4 września 1933 na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie[12].

Był żonaty[13].

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Wojskowe Biuro Historyczne, wbh.wp.mil.pl [dostęp 2020-04-14].
  2. a b Zmarł wicewojewoda lwowski. „Głos Narodu”, s. 1, Nr 237 z 4 września 1933. 
  3. W źródłach (np. w sprawozdaniu gimnazjum w Samborze i w „Dzienniku Urzędowym Województwa Tarnopolskiego”) pojawiała się także forma nazwiska Dyhdalewicz.
  4. Sprawozdanie Kierownika Filii C. K. Gimnazyum w Samborze za rok szkolny 1912/13. Sambor: Fundusz Naukowy, 1913, s. 62.
  5. Pochwała. „Dziennik Urzędowy Województwa Tarnopolskiego”, s. 5, nr 7 z 1 lipca 1922. 
  6. Przysposobienie Wojskowe na terenie P. K. U. Jarosław. „Ziemia Rzeszowska i Jarosławska”, s. 6, nr 18 z 1 maja 1925. 
  7. Ruch służbowy. „Dziennik Urzędowy Województwa Lwowskiego”. Nr 2, s. 1, 1 lutego 1926. 
  8. 170. Ruch służbowy. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych”. Nr 1 i 2, s. 167, 30 czerwca 1927. 
  9. Nowy starosta grodzki w Łodzi. „Echo”, s. 1, nr 216 z 24 sierpnia 1929. 
  10. Łódź przed najdonioślejszym wydarzeniem sportowym. Organizacja Klubu Lotniczego. „Hasło Łódzkie”, s. 7, Nr 71 z 13 marca 1930. 
  11. Znacznie lepszy stan zdrowia p. wicewojewody Dychdalewicza. „Wschód. Prasowa Agencja Informacyjna”, s. 1, nr 346 z 8 sierpnia 1933. 
  12. Pogrzeb wicewojewody lwowskiego ś. p. Jana Dychdalewicza. „Wschód. Prasowa Agencja Informacyjna”, s. 3, nr 368 z 4 września 1933. 
  13. Kondolencje. „Wschód. Prasowa Agencja Informacyjna”, s. 2, nr 368 z 4 września 1933. 
  14. M.P. z 1930 r. nr 60, poz. 89 „za zasługi na polu pracy społecznej”.

BibliografiaEdytuj