Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy Marszałka Sejmu Krajowego. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Jan Dzierżysław Tarnowski (ur. 11 stycznia 1835 w majątku Horochów na Wołyniu, zm. 11 maja 1894 w Dzikowie koło Tarnobrzega) – polski polityk i ziemianin. Jeden z przywódców konserwatystów galicyjskich.

Jan Dzierżysław Tarnowski
Ilustracja
Portret marszałka Jana Dzierżysława Tarnowskiego pędzla Henryka Rodakowskiego
Data i miejsce urodzenia 11 stycznia 1835
Horochów
Data i miejsce śmierci 11 maja 1894
Dzików
Marszałek Sejmu Krajowego
Okres od 1886
do 1890
Przynależność polityczna konserwatyści
Kazimierz Pochwalski, Portret Jana hr. Tarnowskiego, farba olejna, płótno, wys. 126 cm, szer. 91 cm, nr inw. MNK II-a-525 w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie.

ŻyciorysEdytuj

Pochodził z rodziny arystokratycznej. Bratem jego był Stanisław Tarnowski, polski historyk literatury, krytyk literacki, publicysta polityczny, przywódca konserwatystów krakowskich, profesor i rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego, prezes Akademii Umiejętności w Krakowie, a synem Juliusz, właściciel majątku Końskie.

W okresie powstania styczniowego 1863 roku członek tajnej Rady Prowincjonalnej Galicji Zachodniej. Z ramienia konserwatystów w latach 1867–1876 i 1881–92 poseł do galicyjskiego sejmu krajowego, którego w latach 1886–1890 był marszałkiem. (Jako marszałek złożył dymisję wraz z namiestnikiem Galicji, którym był w latach 1888–1895 hr. Kazimierz Badeni w proteście przeciw odmowie zgody cesarza Franciszka Józefa na sprowadzenie szczątków doczesnych Adama Mickiewicza do Krakowa, ale nie została ona przyjęta, a cesarz przyzwolenie wyraził.) W latach 1869–1870, 1873–77 i 1879–85 poseł do austriackiej Rady Państwa; od 1881 dożywotni członek Izby Panów; 1867–70 prezes wydziału powiatowego rady powiatowej w Mielcu. W latach 1891–1894 prezes krakowskiego Komitetu Towarzystw Rolniczych.

BibliografiaEdytuj

  • Wielka Encyklopedia PWN, tom 27, PWN, Warszawa 2005.
  • Encyklopedia podręczna, ilustrowana, tom IV, Ognisko, Warszawa 1906.
  • Marian Kukiel, Dzieje Polski porozbiorowe (1795-1921), Wydawnictwo Puls, Londyn, 1993.