Jerzy Milewski

polski fizyk i polityk

Jerzy Milewski (ur. 27 marca 1935 w Łopuchówku, zm. 11 lutego 1997 w Warszawie) – polski fizyk, polityk i urzędnik państwowy.

Jerzy Milewski
Data i miejsce urodzenia

27 marca 1935
Łopuchówko

Data i miejsce śmierci

11 lutego 1997
Warszawa

Minister obrony narodowej (p.o.)
Okres

od 10 listopada 1994
do 7 marca 1995

Poprzednik

Piotr Kołodziejczyk

Następca

Zbigniew Okoński

Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski
Grób Jerzego Milewskiego

Życiorys edytuj

W 1967 uzyskał stopień naukowy doktora nauk technicznych na Politechnice Gdańskiej. W latach 1957–1981 pracował w Instytucie Maszyn Przepływowych Polskiej Akademii Nauk w Gdańsku.

W okresie PRL był przez pewien czas członkiem Stronnictwa Demokratycznego[1][2]. W trakcie wydarzeń sierpniowych w 1980 brał udział w strajku w Stoczni Gdańskiej im. Lenina. Od tegoż roku działał w „Solidarności”. W 1981 pełnił funkcję sekretarza Sieci Organizacji Zakładowych NSZZ „S” Wiodących Zakładów Pracy, zajmującej się przygotowaniem projektu ustawy o samorządzie pracowniczym. Był delegatem na I Krajowy Zjazd Delegatów i członkiem zarządu Regionu Gdańskiego związku. Przed wprowadzeniem stanu wojennego wraz z delegacją „Solidarności” wyjechał do Nowego Jorku. Od 1982 do 1991 kierował Biurem Koordynacyjnym NSZZ „Solidarność” za Granicą w Brukseli.

Po powrocie do Polski w styczniu 1991 objął stanowisko szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego, od listopada tego samego roku był ministrem stanu w Kancelarii Prezydenta RP Lecha Wałęsy. Od listopada 1993 zajmował stanowisko sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej. W czerwcu 1994 odszedł ze stanowiska szefa BBN. Po dymisji ministra Piotra Kołodziejczyka w listopadzie 1994 do czasu powołania Zbigniewa Okońskiego w marcu 1995 pełnił obowiązki ministra obrony narodowej. Po zwycięstwie Aleksandra Kwaśniewskiego w wyborach prezydenckich w 1995 powrócił do pracy w Kancelarii Prezydenta RP na stanowisko szefa BBN. Był również przewodniczącym rady nadzorczej Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych.

Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A3 tuje/3/45)[3].

W 1997, w uznaniu wybitnych zasług w działalności państwowej i publicznej, został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[4]. W archiwum Jerzego Milewskiego został przez jego córkę przekazane do Archiwum Akt Nowych[5].

Przypisy edytuj

  1. Jacek Podgórski, Dlaczego wstąpiłem do/odszedłem z SD. Mówi Jerzy Milewski, „Kurier Polski”, Nr 52 (9558), 14 marca 1991, s. 6.
  2. Tadeusz Witold Młyńczak, Janusz Herz, Widziane z trzeciego planu, Warszawa: Polska Oficyna Wydawnicza „BGW”, 1992, s. 29.
  3. Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze [online], cmentarzekomunalne.com.pl [dostęp 2024-03-02].
  4. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 12 lutego 1997 r. o nadaniu orderu (M.P. z 1997 r. nr 20, poz. 201).
  5. Archiwum Jerzego Milewskiego [online], szukajwarchiwach.gov.pl [dostęp 2020-09-07].

Bibliografia edytuj

  • Arkadiusz Kazański, Jerzy Milewski [online], Encyklopedia Solidarności [dostęp 2024-03-02].