Jezioro Lusowskiejezioro w woj. wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Tarnowo Podgórne, leżące na terenie Pojezierza Poznańskiego.

Jezioro Lusowskie
Ilustracja
Pomosty wędkarskie w Lusówku
Położenie
Państwo  Polska
Miejscowości nadbrzeżne Lusowo, Lusówko
Region Pojezierze Poznańskie
Wysokość lustra 79,6 m n.p.m.
Morfometria
Powierzchnia 117,5-121,9 ha
Wymiary
• max długość
• max szerokość

3,7 km
0,5 km
Głębokość
• średnia
• maksymalna

8,6 m
19,5 m
Długość linii brzegowej 8830m
Objętość 10479,0 tys. m³
Hydrologia
Klasa czystości wody III[1] (w roku 2000)
Rzeki zasilające Sama
Rzeki wypływające Sama
Rodzaj jeziora rynnowe
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Jezioro Lusowskie
Jezioro Lusowskie
Ziemia52°25′50″N 16°40′20″E/52,430556 16,672222
Mapka jeziora

Jezioro leży około 5 km na zachód od granic Poznania. Linia brzegowa jest słabo rozwinięta, brzegi niemal bezleśne. Przez jezioro przepływa lub, według innych autorów, rozpoczyna się w nim rzeka Sama. Na północno-wschodnim krańcu jeziora znajduje się wieś Lusowo, zaś na południowo-zachodnim Lusówko.

Dane morfometryczneEdytuj

Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 117,5 ha[1] do 121,9 ha[2]. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 79,6 m n.p.m.[2] Średnia głębokość jeziora wynosi 8,6 m[2], natomiast głębokość maksymalna 19,5 m[2].

W oparciu o badania przeprowadzone w 2000 roku wody jeziora zaliczono do III klasy czystości[1].

GaleriaEdytuj

LegendaEdytuj

Według lokalnej legendy w akwenie zamieszkiwać miał jeziornik, którego miejscowi oskarżali o wszelkie tragedie i unikali brzegów jeziora oraz plaż. Wyjątek od tej reguły stanowiła niezbyt rozgarnięta, ale urocza Małgośka, która pewnej nocy wyciągnęła jeziornikowi haczyk rybacki z nogi i serdecznie się z nim zaprzyjaźniła. Gdy pewnego dnia zaginęło rodzeństwo z Lusowa, wieś oskarżyła jeziornika. Dzieci odnalazły się nad jeziorem, ale nie dlatego, że jeziornik je porwał, tylko uratował, gdy szły w stronę bagien. Od linczu uratowała go wiejska staruszka, rozpoznając w nim niejakiego Grzecha, dawniej wsiowego łobuza, który poszedł na bagna, zaginął i od tego czasu pokutował w jeziorze. Po wypowiedzeniu jego imienia chłopak zniknął i pokuta uległa wypełnieniu. Nad jeziorem przestało straszyć[3].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Adam Choiński: Katalog jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 544. ISBN 83-232-1732-7.
  2. a b c d według IRŚ za Adam Choiński: Katalog jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 544. ISBN 83-232-1732-7.
  3. Tomasz Sikorski, O pewnym jeziorniku, co pokutował w Jeziorze Lusowskim, w: Prasowa Powiatowa 17., nr 29/39/2018, s.3, ISSN2544-3925