Otwórz menu główne

Jochem van Bruggen (ur. 29 września 1881 w Groede[2], zm. 22 maja 1957 w Magaliesburgu[3]) – południowoafrykański pisarz pochodzenia holenderskiego tworzący w języku afrykanerskim. W swojej realistycznej prozie przedstawiał motywy chłopskie[1][4][5].

Jochem van Bruggen
Imię i nazwisko Jochem van Bruggen[1]
Data i miejsce urodzenia 29 września 1881
Groede (Zelandia)[2]
Data i miejsce śmierci 22 maja 1957
Magaliesburg (Mogale City)[3]
Narodowość holenderska[1][4]
Język afrykanerski[1][5]
Dziedzina sztuki powieść, opowiadanie, nowela[1]
Epoka realizm[1][4][5]
Ważne dzieła

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Do Południowej Afryki, gdzie pracował jego ojciec, przeniósł się na początku 1893. Zamieszkał w Johannesburgu wraz z matką i rodzeństwem[2]. Brał udział w II wojnie burskiej. Zajmował się rolnictwem. W 1953 otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu w Pretorii[1][3].

TwórczośćEdytuj

Większość bohaterów utworów Bruggena stanowią przedstawiciele niższych klas społecznych, którym nie udaje się zmienić swojego położenia. W swoich dziełach literat w sposób przekrojowy prezentował sytuację społeczną w RPA. Za jego najlepszą pracę uznawana jest trylogia Ampie (1923-1942) charakteryzująca się porzuceniem ciągłej akcji na rzecz epizodów. Według Andrzeja Dąbrówki styl Bruggena charakteryzują „trafnie zarysowane postacie”, które „bywają schematycznymi i nieprzekonywającymi idealizacjami”[1].

Wybrana twórczość:

  • trylogia Ampie (I tom: Die natuurkind – 1923, II tom: Die meisiekind – 1928, III tom: Die kind – 1942)[7]
  • powieść Booia (1931)[1]
  • opowiadanie Die Laatste stadium (1932)[1]
  • nowela Die sprinkaanbeampte van Sluis (1933)[1]

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i j k l m Dąbrówka 1999 ↓, s. 358.
  2. a b c Kannemeyer 2010 ↓, s. 184.
  3. a b c Kannemeyer 2010 ↓, s. 185.
  4. a b c d Jansen 2003 ↓, s. 17.
  5. a b c Olivier ↓.
  6. Giliomee 2003 ↓, s. 377.
  7. Kannemeyer 2010 ↓, s. 187.

BibliografiaEdytuj

  • Literatura afrykanerska. W: Andrzej Dąbrówka: Słownik pisarzy niderlandzkiego obszaru kulturowego: flamandzkich i holenderskich, nowołacińskich, surinamskich, afrykanerskich i fryzyjskich. Warszawa: Wydawnictwo „Wiedza Powszechna”, 1999, s. 345-384. ISBN 83-214-1132-0.
  • Jochem van Bruggen en die realisme. W: John Christoffel Kannemeyer: Geskiedenis van die Afrikaanse literatuur 1. Digital Library for Dutch Literature, 2010, s. 182-212. [dostęp 2016-07-07].
  • Ena Jansen: Afrikaans literature. W: Encyclopedia of African Literature. red. Simon Gikandi. Londyn, Nowy Jork: Routledge, 2003, s. 16-18. ISBN 0-415-23019-5.
  • Gerrit Olivier: South African literature (ang.). W: britannica.com [on-line]. Encyclopædia Britannica, Inc. [dostęp 2016-07-07].
  • To stop being agterrers: The Assertion of a New Afrikaner Identity. W: Hermann Giliomee: The Afrikaners: Biography of a People. Londyn: C. Hurst & Co. Publishers, 2003, s. 355-402. ISBN 1-85065-714-9.