Jon

atom lub cząsteczka nieobojętna elektrycznie, mająca nadmiar lub niedomiar elektronów w stosunku do protonów

Jon (ze stgr. ἰόν ion „idące, biegnące [od elektrody do elektrody]”[1]) – atom lub grupa atomów połączonych wiązaniami chemicznymi, która ma niedomiar lub nadmiar elektronów w stosunku do protonów. Obojętne elektrycznie atomy i cząsteczki związków chemicznych posiadają równą liczbę elektronów i protonów, jony zaś są elektrycznie naładowane dodatnio lub ujemnie.

Potencjał elektryczny jonu azotanowego NO
3

Jony naładowane dodatnio nazywa się kationami, zaś ujemnie – anionami. Jony mogą występować samodzielnie, w stanie wolnym (zwykle w fazie gazowej) lub tworzą tzw. pary jonowe, które mogą być luźno z sobą związane lub odwrotnie – tworzyć silne wiązania. Silnie związane pary jonowe tworzą chemiczne wiązania jonowe, obecne w wielu związkach chemicznych.

Powstanie jonu z obojętnego atomu lub cząsteczki nazywamy jonizacją.

Symbol jonu podaje się w postaci symbolu atomu lub grupy atomów z ładunkiem umieszczonym w prawym górnym indeksie, np. dodatnie: Na+
, Ca2+
, Al3+
oraz ujemne: F
, S2−
, SO2−
4
.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. ion, [w:] Online Etymology Dictionary [online] [zarchiwizowane z adresu 2020-08-24] (ang.).