Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy filmu z 1984 roku. Zobacz też: inne znaczenia tego hasła..

Karate Kid (ang. The Karate Kid) – amerykański film obyczajowy z 1984 roku w reżyserii Johna G. Avildsena.

Karate Kid
The Karate Kid
Gatunek obyczajowy, sztuk walki
Rok produkcji 1984
Data premiery 22 czerwca 1984
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
japoński
Czas trwania 126 min
Reżyseria John G. Avildsen
Scenariusz Robert Mark Kamen
Główne role Ralph Macchio
Pat Morita
William Zabka
Martin Kove
Elisabeth Shue
Muzyka Bill Conti
Zdjęcia James Crabe
Scenografia William J. Cassidy
Kostiumy Richard Bruno
Aida Swenson
Montaż John G. Avildsen
Walt Mulconery
Bud S. Smith
Produkcja Jerry Weintraub
Wytwórnia Columbia Pictures
Jerry Weintraub Productions
Delphi Films
Budżet 8 000 000 dolarów
Kontynuacja Karate Kid II

Spis treści

FabułaEdytuj

Nastoletni Daniel LaRusso (Ralph Macchio) przenosi się wraz ze swoją matką, Lucille (Randee Heller), z New Jersey do Los Angeles. Zaprzyjaźnia się z Tommym (Rob Garrison). Podczas imprezy na plaży Daniel poznaje blondynkę Ali (Elisabeth Shue). Oboje przypadli sobie do gustu, co nie podoba się jej byłemu chłopakowi, Johnny’emu (William Zabka). Johnny, znający karate, daje Danielowi bardzo ostry wycisk. W wyniku tego zdarzenia Daniel też zamierza trenować wschodnie sztuki walki, ale nie może zapisać się do klubu, bo tam trenuje Johnny. Z pomocą Danielowi przychodzi pan Miyagi (Pat Morita) – stary Japończyk, który dużo wie o wschodnich sztukach walki.

ObsadaEdytuj

i inni

OdbiórEdytuj

Film spotkał się z pozytywnym przyjęciem zarówno krytyków, jak i widzów. Magazyn Entertainment Weekly sklasyfikował go na 31. miejscu 50 najlepszych filmów młodzieżowych[1], a internetowy serwis Rotten Tomatoes, opierając się na 41 recenzjach, przyznał mu ocenę 90%[2].

Roger Ebert z Chicago Sun-Times uznał obraz Avildsena za jeden z najlepszych filmów roku, przyznając mu jednocześnie maksymalną ocenę czterech gwiazdek. Opisał go również jako „ekscytującą, przyjemnie rozgrzewającą serce opowieść z jedną z najbardziej interesujących przyjaźni od dłuższego czasu”[3]. Także pozytywną recenzję napisała Janet Maslin z New York Timesa[4].

Nagrody i nominacjeEdytuj

Oscary za rok 1984Edytuj

  • Najlepszy aktor drugoplanowy – Pat Morita (nominacja)

Złote Globy 1984Edytuj

  • Najlepszy aktor drugoplanowy – Pat Morita (nominacja)

KontynuacjeEdytuj

Sukces filmu sprawił, że powstały jeszcze jego trzy kontynuacje, spin-off w postaci serialu animowanego, remake, gra video oraz liczne gadżety, koszulki i plakaty. Zapoczątkował również karierę Ralpha Macchio jako idola nastolatek i odświeżył karierę Pata Mority, który wcześniej kojarzony był głównie z roli Arnolda z serialu komediowego Happy Days[5].

CiekawostkiEdytuj

  • W trakcie prac nad filmem Ralph Macchio miał 22 lata, w co wiele osób nie mogło uwierzyć[6].
  • Rolę Daniela LaRusso odrzucił Charlie Sheen[6]. Poza tym do tej roli był przesłuchiwany Kyle Eastwood.
  • Rolę Johna Kreese’a odrzucił Chuck Norris, który nie chciał, by trenerzy karate byli ukazywani w negatywnym świetle.
  • Żółty samochód, na którym Daniel ćwiczył nakładanie i ścieranie wosku, został później podarowany Ralphowi Macchio przez producentów. W filmie Daniel otrzymał go od pana Miyagiego na urodziny[6].
  • Pat Morita nie brał udziału w scenach walki, gdyż nie mógł uprawiać sztuk walki z powodu swojej choroby z dzieciństwa. W scenach walki wystąpił karateka Fumio Demura, któremu wcześniej oferowano rolę pana Miyagiego, lecz Demura nie zgodził się na to, twierdząc, że nie ma talentu aktorskiego.

BłędyEdytuj

  • Gdy Miyagi i Daniel usiłują schwytać pałeczkami muchę, można zauważyć, że jest ona przyczepiona do bardzo cienkiego drucika[7][8].
  • Gdy Miyagi rozbija butelki postawione na samochodzie przez dwóch ludzi na plaży, widać, że niektóre z nich się kręcą zamiast przewrócić, gdyż są przymocowane do błotników[7].
  • Gdy Daniel wraz ze swoją matką jedzą posiłek w restauracji naprzeciw szkoły karate, dość wyraźnie słychać, jak kobieta coś mówi, jednak jej usta są wyraźnie nieruchome.
  • Podczas pojedynku, zanim Johnny uderza łokciem w kolano Daniela, widać dość wyraźnie, że Daniel dyskretnie wskazuje mu, w które kolano ma zostać trafiony[7][8].
  • Gdy Johnny z kolegami ścigają Daniela, za jednym drzew widać generator pary, dzięki któremu dookoła jest mgła[8].

PrzypisyEdytuj

  1. 50 Best High School Movies
  2. The Karate Kid (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2013-08-13].
  3. Roger Ebert: The Karate Kid (ang.). Chicago Sun-Times, 1984-01-01. [dostęp 2013-08-13].
  4. Janet Maslin: "SCREEN 'KARATE KID', BANE OF BULLIES (ang.). The New York Times, 1984-06-22. [dostęp 2013-08-13].
  5. Jon Thurber: Pat Morita, 73; Actor Starred in 'Karate Kid' Movie Series (ang.). The Los Angeles Times, 2005-11-26. [dostęp 2015-09-18].
  6. a b c Karate Kid (1984) Trivia (ang.). IMDb (imdb.com). [dostęp 2015-09-18].
  7. a b c Karate Kid (1984) Goofs (ang.). IMDb (imdb.com). [dostęp 2015-09-18].
  8. a b c The Karate Kid revealing mistakes. Movie Mistakes. [dostęp 2015-11-04].

Linki zewnętrzneEdytuj