Otwórz menu główne

Karol Bernard Załuski

Karol Bernard Załuski herbu Junosza (ur. 20 sierpnia 1834 w Kłajpedzie, zm. 8 kwietnia 1919 w Iwoniczu) – hrabia, austriacki szambelan od 1859 i tajny radca od 1899[1], minister pełnomocny i poseł nadzwyczajny na dworze perskim, dyplomata, językoznawca, orientalista.

Karol Bernard Załuski
Ilustracja
Herb
Junosza
Rodzina Załuscy
Data i miejsce urodzenia 20 sierpnia 1834
Kłajpeda
Data i miejsce śmierci 8 kwietnia 1919
Iwonicz
Ojciec Karol Załuski
Matka Amelia Załuska
Odznaczenia
Krzyż Wielki Order Franciszka Józefa (Austro-Węgry) Komandor z Gwiazdą Orderu Franciszka Józefa (Austro-Węgry) Komandor Orderu Franciszka Józefa (Austro-Węgry) Kawaler/Dama Honoru i Dewocji Komandor Orderu Piusa IX Komandor Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Królestwo Włoch) Wielki Oficer Orderu Korony Włoch Wielka Wstęga Orderu Wschodzącego Słońca (Japonia) Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego (Prusy) Komandor Orderu Leopolda (Belgia) Komandor Orderu Gwiazdy Polarnej (Szwecja) Order Lwa i Słońca (Persja) dla obcokrajowców Order of the Crown of Thailand - 1st Class (Thailand) ribbon.svg Ribbon bar of the Chinese Order of the Double Dragon.svg Order Medżydów (Turcja) Order Medżydów (Turcja)

Urodził się w rodzinie marszałka szlachty powiatu upickiego, jednego z przywódców powstania listopadowego na Litwie, założyciela uzdrowiska Iwonicz-Zdrój, Karola Załuskiego (1794–1845) i matki Amelii Załuskiej (1805–1858) z książąt Ogińskich. Miał czterech braci i cztery siostry, byli to: Michał Karol (1827–1893), Maria Eugenia Zofia Załuska (1829–1910), Emma Honorata Ida hr. Załuska (1831–1912), Ireneusz (1835–1868), Stanisław Maria Józef (1838–1904), Iwon Załuski (1840–1841), Ida Rozalia Aniela Załuska (1841–1916), Franciszka Joanna Amelia Załuska (1843–1924),

W Egipcie przebywał kilkakrotnie, np. w 1859 oraz od 1888 roku. Prowadził poparte obszerną wiedzą i erudycją badania lingwistyczne, interesując się językiem i literaturą koptyjską.

Zmarł 8 kwietnia 1919 w Iwoniczu. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na starym cmentarzu w Iwoniczu[2].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i j k l m n Jerzy Sewer Dunin-Borkowski: Almanach Błękitny. Warszawa: 1908, s. 1014.
  2. Groby osób znaczących dla Polski i dla Ziemi Iwonickiej spoczywający na starym cmentarzu w Iwoniczu. ocaliwonicz.pl. [dostęp 2017-08-01].
  3. Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie. Wiedeń: 1818, s. 159
  4. a b c d e f g h i Maria Łozińska-Hempel: Z Łańcucha wspomnień. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1986, s. 65.
  5. Kronika. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 220 z 26 września 1874. 

BibliografiaEdytuj