Otwórz menu główne

Katarzyna Surmiak-Domańska

dziennikarka polska

Katarzyna Surmiak-Domańska (ur. 1967 w Olsztynie) – polska reporterka[1].

Katarzyna Surmiak-Domańska
Ilustracja
Imię przy narodzeniu Katarzyna Surmiak
Data i miejsce urodzenia 1967
Olsztyn
Zawód, zajęcie dziennikarka
Miejsce zamieszkania Warszawa
Uczelnia Uniwersytet Warszawski
Pracodawca Gazeta Wyborcza
Polska Szkoła Reportażu
Dzieci Julia Domańska

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

W 1980 roku zagrała główną rolę Kaśki Marczak w serialu telewizyjnym dla młodzieży „Tylko Kaśka”, opartym na motywach powieści Janiny Zającówny pod tytułem „Heca z Łysym”[2][3].

Absolwentka filologii romańskiej na Uniwersytecie Warszawskim[4]. W latach 1993–1994 prowadziła audycje poświęcone muzyce poważnej w warszawskiej rozgłośni Radio Mozart. A w latach 2012–2013 program "Hot Doc" w telewizji Planete + poświęcony filmom dokumentalnym[5].

Od 1995 r. związana z „Gazetą Wyborczą”. Publikuje reportaże, wywiady i eseje o tematyce społecznej i kulturalnej. Jej teksty ukazują się w dodatkach „Gazety Wyborczej”: „Duży Format”, „Wysokie Obcasy” oraz magazynie „Książki. Magazyn do czytania”

W swoich tekstach przeciwstawia się kulturze patriarchatu i kulturze macho, bada zjawisko odradzającego się rasizmu, nacjonalizmu. Bohaterami jej tekstów były ofiary przemocy w rodzinie, księży pedofilów w Polsce i w Irlandii, ale także ludzie samotni, nieprzystosowani, wykluczeni, także ze względu na identyfikację seksualną. Szczególnie interesuje się kulturą i historią Stanów Zjednoczonych, najwięcej tekstów poświęciła południowemu regionowi USA tak zwanemu Pasowi Biblijnemu. W 2013 roku brała udział w zjeździe Ku Klux Klanu w stanie Arkansas[6][7].

Była asystentką reżysera oraz współautorką scenariusza do filmu dokumentalnego „Licheńskie proroctwo” z 2001[8].

Od 2010 roku współpracuje jako wykładowczyni i tutorka z Polską Szkołą Reportażu (szkoła założona przez Instytut Reportażu)[9].

TwórczośćEdytuj

Mokradełko znalazło się w finale Nagrody Literackiej „Nike” 2013[11].

Książka Ku Klux Klan: Tu mieszka miłość była nominowana do Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego 2015 za Reportaż Literacki[12], do Nagrody Literackiej „Nike” 2016[13] oraz do Nagrody im. Beaty Pawlak w 2016[14] a w 2017 wyszła w Czechach: Ku-klux-klan. Tady bydlí láska, Absynt, ​ISBN 978-80-89876-49-5​ w tłumaczeniu Jarmily Horákovej[15]

Życie prywatneEdytuj

Ma córkę Julię. Mieszka w Warszawie i w Puszczy Białowieskiej.

PrzypisyEdytuj

  1. Katarzyna Surmiak-Domańska. Wydawnictwo Czarne. [dostęp 2017-12-11].
  2. tylko Kaśka wspomnienia na temat serialu na stronie nostalgia.pl
  3. Katarzyna Surmiak w bazie filmpolski.pl
  4. Katarzyna Surmiak-Domańska reporterka. conradfestival.pl. [dostęp 2017-12-11].
  5. Kuba Wajdzik: Katarzyna Surmiak-Domańska prowadzącą Hot Doc. portalmedialny.pl, 2017-05-12. [dostęp 2017-12-11].
  6. Katarzyna Surmiak-Domańska: Lincze w Ameryce. Pocztówka ze śmiercią. wyborcza.pl, 2015-09-02. [dostęp 2017-12-11].
  7. 2015-09: Katarzyna Surmiak-Domańska, "Ku Klux Klan. Tu mieszka miłość.". culture.pl. [dostęp 2017-12-11].
  8. Katarzyna Surmiak-Domańska w bazie filmpolski.pl
  9. Wykładowcy i Goście Specjalni Polskiej Szkoły Reportażu. Instytut Reportażu. [dostęp 2017-12-11].
  10. Kieślowski. Zbliżenie
  11. Nike 2013. nike.org.pl. [dostęp 2015-07-06].
  12. Nominacje do Nagrody Kapuścińskiego 2015, www.instytutksiazki.pl [dostęp 2016-03-06].
  13. Nagroda Nike 2016 – nominacje. Oto 20 książek roku, wyborcza.pl [dostęp 2016-05-19].
  14. Znamy nominowanych do Nagrody im. Beaty Pawlak /, www.instytutksiazki.pl, 30 września 2016 [dostęp 2016-10-02].
  15. Ku-klux-klan. Tady bydlí láska (słow.). absynt.sk. [dostęp 2017-12-11].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj