Otwórz menu główne

Kazimierz Kolańczyk

polski historyk prawa

Kazimierz Kolańczyk (ur. 24 lutego 1915 w Byszewie, zm. 20 grudnia 1982 w Poznaniu) – polski historyk prawa, profesor nauk prawnych, wieloletni kierownik Katedry Prawa Rzymskiego WPiA UAM (1951−1982) oraz WPiA UMK (1964−1971); na macierzystym wydziale pełnił także funkcję prodziekana (1952−1955) oraz dziekana (1956−1959).

Kazimierz Kolańczyk
Data i miejsce urodzenia 24 lutego 1915
Byszewo
Data i miejsce śmierci 20 grudnia 1982
Poznań
Profesor nauk prawnych
Specjalność: prawo rzymskie
Alma Mater Uniwersytet Poznański
Doktorat 1945 – historia prawa
Uniwersytet Poznański
Habilitacja 1950 – historia prawa
Uniwersytet Poznański
Profesura listopad 1973
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Katedra Katedra Historii Prawa Rzymskiego WPiA
Okres zatrudn. 1945-1982
Uczelnia Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Katedra Katedra Historii Prawa Rzymskiego WPiA
Okres zatrudn. 1964-1973

ŻyciorysEdytuj

W latach 1933−1937 studiował prawo na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Poznańskiego, gdzie pod kierunkiem Zygmunta Wojciechowskiego obronił pracę poświęconą prawu spadkowemu w XIII-wiecznej Wielkopolsce. Po obronie pracy magisterskiej pracował na stanowisku asystenta[1]. W czasie II wojny światowej działał w konspiracji na Pomorzu Gdańskim.

W 1945 roku powrócił na Uniwersytet Poznański, gdzie na podstawie ukończonej w konspiracji (1940), dysertacji zatytułowanej Najdawniejsze polskie prawo spadkowe, której promotorem był Zygmunt Wojciechowski, uzyskał stopień naukowy doktora. W 1950 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie rozprawy pt. Studia nad reliktami wspólnej własności ziemi w najdawniejszej Polsce do XIV wieku[1]. Od 1955 był profesorem nadzwyczajnym, a od listopada 1973 profesorem zwyczajnym. W latach 1964–1973 był równocześnie profesorem Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, gdzie m. in. przyczynił się do rewindykacji rozproszonego księgozbioru Wydziału Prawa.

Był członkiem założycielem Instytutu Zachodniego w Poznaniu. Od roku 1962 do 1965 pełnił funkcję sekretarza Rady Naukowej Instytutu. Od roku 1948 należał do Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Od roku 1973 do śmierci był członkiem i wiceprzewodniczącym Komisji Kultury Antycznej Polskiej Akademii Nauk[1]. W pracy naukowej zajmował się dziejami polskiego prawa spadkowego i rzeczowego oraz prawem rzymskim. Opublikował m. in. znany i wielokrotnie wznawiany podręcznik Prawo rzymskie (1972).

Wypromował czterech doktorów nauk prawnych: Władysława Rozwadowskiego (1962), G. Kuleczkę (1966), Błażeja Wierzbowskiego (1975) i I. Mierzyńską (1976)[1].

Zmarł 20 grudnia 1982, został pochowany na Cmentarzu Sołackim w Poznaniu.

UpamiętnienieEdytuj

Doroczna nagroda za najlepsze prace magisterskie obronione na Wydziale Prawa i Administracji UAM przyznawana jest w ramach konkursu im. prof. Kazimierza Kolańczyka[1][2].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Słownik historyków polskich (pod red. Marii Prockl-Jackl), Wiedza Powszechna, Warszawa 1994
  • Wojciech Dajczak, Kolańczyk Kazimierz, [w:] Toruński słownik biograficzny, pod red. Kazimierza Mikulskiego, ISSN 1505-9316, t. 3, Toruń, Towarzystwo Miłośników Torunia; UMK, 2002