Otwórz menu główne

Kazimierz Telesfor Kostanecki (ur. 25 grudnia 1863 w Myszakowie, gmina Zagórów, zm. 11 stycznia 1940 w Sachsenhausen) – polski lekarz, anatom, cytolog.

Kazimierz Kostanecki
Ilustracja
ok. 1916
Imię przy narodzeniu Kazimierz Telesfor
Data i miejsce urodzenia 25 grudnia 1863
Myszaków
Data i miejsce śmierci 11 stycznia 1940
Sachsenhausen
Zawód lekarz, cytolog
Alma Mater Uniwersytet Berliński
Uczelnia Uniwersytet Jagielloński
Rodzice Jan Nepomucen Kostanecki,
Michalina
z d. Dobrowolska
Małżeństwo Janina
Krewni i powinowaci Antoni, Stanisław (bracia)
Odznaczenia
Wstęga Wielka Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Komandor Orderu Franciszka Józefa (Austro-Węgry)

Spis treści

RodzinaEdytuj

Brat Antoniego Kostaneckiego – ekonomisty, rektora Uniwersytetu Warszawskiego i Stanisława Kostaneckiego – chemika, profesora Uniwersytetu w Berlinie.

Jego żoną została córka Jana Gotliba Blocha, Janina Maria, w 1933 oznaczona orderem Pro Ecclesia et Pontifice za akcję charytatywną w Krakowie[1], zginęła 11 listopada 1937 w katastrofie lotniczej pod Piasecznem wraz z synem dr Janem Kostaneckim, docentem ekonomii na Uniwersytecie Jagiellońskim.

ŻyciorysEdytuj

Rozpoczął studiowanie historii sztuki na Uniwersytecie Berlińskim, ale po roku przeniósł się na medycynę, którą studiował od 1885 roku. Podczas studiów dostał się pod opiekę wybitnego, choć znanego z kontrowersyjnych poglądów niemieckiego anatoma – prof. Waldeyera. W 1886 roku dostał złoty medal za pracę dotyczącą trąbki słuchowej. Jeszcze w trakcie studiów dostał posadę asystenta w 1. zakładzie anatomii w Berlinie. Po uzyskaniu stopnia naukowego doktora w zakresie medycyny i chirurgii w roku 1890 przeniósł się do Wrocławia i podjął pracę w zakładzie fizjologii u prof. Rudolfa Heidenhaina. Po roku wyjechał do Giessen, ale w 1892 roku wrócił do Polski zostając profesorem anatomii porównawczej i opisowej na UJ, na którym to stanowisku pracował do roku 1935. W tym czasie pełnił także funkcję dziekana Wydziału Lekarskiego, a w latach 19131916 był rektorem UJ. W latach 19141918 pełni funkcję wiceprezydenta Krakowa. W okresie od 1929 do 1934 był także prezesem Polskiej Akademii Umiejętności. W 1924 roku otrzymał tytuł doktora honoris causa UJ. Od 1933 był członkiem korespondencyjnym Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. W roku 1935 przeszedł w stan spoczynku, rok później został mianowany profesorem honorowym UJ. Powrócił do pracy w 1939 obejmując stanowisko kierownika Katedry Anatomii. Aresztowany 6 listopada 1939 w ramach Sonderaktion Krakau, zmarł w obozie Sachsenhausen 11 stycznia 1940 roku.

Dorobek naukowyEdytuj

Jest autorem 62 publikacji naukowych w językach polskim, angielskim, niemieckim i francuskim. W czasie pracy w Berlinie i Giessen prowadził badania w zakresie anatomii porównawczej mięśni gardła, podniebienia oraz anatomii szyi i głowy. Opisał także wszystkie mięśnie związane z trąbką słuchową i, jako pierwszy, powięzie tych mięśni. Zbadał również topografię wrodzonych przetok szyjnych. W Krakowie prowadził pionierskie badania nad procesem dojrzewania komórek jajowych. W końcowym okresie pracy naukowej główne badania dotyczyły rozwoju filogenetycznym kątnicy i wyrostka robaczkowego oraz znaczenia jego tkanki limfatycznej. Dorobek naukowy Kostaneckiego pozwala na uznanie go za twórcę krakowskiej szkoły anatomicznej[2].

Imię Braci Kostaneckich nosi od 2005 r. Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych w Zagórowie.

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Biographisches Lexikon hervorragender Ärzte des neunzehnten Jahrhunderts. Berlin-Wiedeń 1901, Sp. 904-905. [1]
  • Kazimierz Reychman: Szkice genealogiczne, Serja I. Warszawa: Hoesick F., 1936, s. 25–27.

Linki zewnętrzneEdytuj