Klub „Stodoła”

klub studencki Politechniki Warszawskiej
(Przekierowano z Klub Stodoła)

Centralny Klub Studentów Politechniki Warszawskiej „Stodoła”klub studencki znajdujący się przy ul. Batorego 10 w Warszawie. Należy do Politechniki Warszawskiej.

Centralny Klub Studentów Politechniki Warszawskiej „Stodoła”
Ilustracja
Wejście do klubu
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Miejscowość Warszawa
Adres ul. Batorego 10
Architekt Leszek Sołonowicz, Janusz Pukaczewski i Tadeusz Szumilewicz[1]
Rozpoczęcie budowy 1970[1]
Ukończenie budowy 1972[1]
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Centralny Klub Studentów Politechniki Warszawskiej „Stodoła”
Centralny Klub Studentów Politechniki Warszawskiej „Stodoła”
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Centralny Klub Studentów Politechniki Warszawskiej „Stodoła”
Centralny Klub Studentów Politechniki Warszawskiej „Stodoła”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Centralny Klub Studentów Politechniki Warszawskiej „Stodoła”
Centralny Klub Studentów Politechniki Warszawskiej „Stodoła”
Ziemia52°12′42,044″N 21°00′36,266″E/52,211679 21,010074
Strona internetowa

SiedzibaEdytuj

Pierwszą siedzibą klubu był barak przy ul. Emilii Plater pozostawiony przez budowniczych Pałacu Kultury i Nauki, nazywany „stodołą”[2]. Następnie mieścił się w baraku przy ul. Trębackiej, będącym zapleczem przy odbudowie Teatru Wielkiego, w świetlicy Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych przy ul. Wspólnej, w dawnym kinie Oka przy ul. Nowowiejskiej i od 1972 w nowo wybudowanej siedzibie przy ul. Stefana Batorego 10.

Budynek wzniesiony w latach 1970–1972 zaprojektowali Leszek Sołonowicz, Janusz Pukaczewski i Tadeusz Szumilewicz[1]. Autorem poprzedniego wystroju był Jarosław Koziara.

DziałalnośćEdytuj

Stodoła działa od 5 kwietnia 1956. Od samego początku stanowiła centrum warszawskiego życia jazzowego. Odbyły się tutaj trzy pierwsze edycje Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Jazzowej „Jazz Jamboree” (1958, 1959, 1960). W 1964 z inicjatywy Jerzego Bojanowskiego, ówczesnego prezesa klubu, powołany został Klub Jazzu Tradycyjnego. Jego członkowie organizowali w Stodole „piątki jazzowe”. Swoje próby miały tam najbardziej znane wówczas zespoły jazzowe: Big Band „Stodoła”, Hagaw, Old Timers, Gold Washboard, Storyville Jazz Band i Vistula River Brass Band.

Istotna w życiu klubu była także działalność kabaretowa i filmowa. Najpierw powstał Dyskusyjny Klub Filmowy „Stodoła”, który ze względów technicznych działał poza klubem (m.in. w Kinie Iluzjon), a w roku 1964 Realizatorski Klub Filmowy, którego działalność opierała się w dużej mierze na wykorzystywaniu sprzętu klubu Hybrydy. W ten sposób zrealizowano kilka filmów dokumentalnych oraz fabularną adaptację powieści Maksa Frischa „Powiedzmy Gantenbein”. W 1957 częścią programu kabaretu studenckiego był striptiz, co jest uważane za pierwszy taki występ w Warszawie[3].

W roku 1973 doszło do połączenia różnych filmowych organizacji studenckich, w wyniku czego powstało Studenckie Centrum Filmowe. Jego siedziba znalazła się w Stodole (wówczas już przy ul. Batorego). Nowy lokal był wyposażony w sprzęt pozwalający na profesjonalną produkcję filmów. W latach 1973-1977 zrealizowano kilkadziesiąt filmów krótkometrażowych. Niektóre z nich otrzymały nagrody na ogólnopolskich festiwalach filmowych. Na dwudziestolecie klubu powstał film Jerzego Karpińskiego „Korowód”, który utrwalił najważniejsze momenty w historii Stodoły.

GaleriaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Juliusz A. Chrościcki, Andrzej Rottermund: Atlas architektury Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo „Arkady”, 1977, s. 49.
  2. Grzegorz Sołtysiak, Jerzy S. Majewski: Warszawa. Ballada o okaleczonym mieście. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Baobab, 2006, s. 251. ISBN 978-83-7626-380-9.
  3. Ewa Klekot (red.): Dane warszawskie. Warszawa: Muzeum Warszawy, s. Tab. Pierwsze razy. ISBN 978-83-65777-55-3.

Linki zewnętrzneEdytuj