Kościół św. Mateusza w Kobylnie

Kościół św. Mateuszarzymskokatolicki kościół filialny, znajdujący się w miejscowości Kobylno (gmina Łubniany), należący do parafii św. Bartłomieja Apostoła w Jełowej w dekanacie Zagwiździe, diecezji opolskiej. Dnia 9 lutego 1966 roku, pod numerem 1128/66 kościół został wpisany do rejestru zabytków województwa opolskiego.

Kościół św. Mateusza w Kobylnie
Distinctive emblem for cultural property.svg 1128/66 z dnia 9 lutego 1966[1]
Kościół filialny
Ilustracja
Widok kościoła
Państwo  Polska
Miejscowość Kobylno
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Bartłomieja Apostoła w Jełowej
Wezwanie św. Mateusza
Położenie na mapie gminy Łubniany
Mapa lokalizacyjna gminy Łubniany
Kościół św. Mateusza w Kobylnie
Kościół św. Mateusza w Kobylnie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół św. Mateusza w Kobylnie
Kościół św. Mateusza w Kobylnie
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Kościół św. Mateusza w Kobylnie
Kościół św. Mateusza w Kobylnie
Położenie na mapie powiatu opolskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu opolskiego
Kościół św. Mateusza w Kobylnie
Kościół św. Mateusza w Kobylnie
Ziemia50°47′42,986″N 18°05′54,226″E/50,795274 18,098396
Strona internetowa

Historia kościołaEdytuj

Pierwsza wzmianka o kościele w Kobylnie pochodzi z 1679 roku. Była to świątynia drewniana, pod wezwaniem św. Mateusza Ewangelisty. Kolejna informacja w dokumentach parafialnych, mówi o budowie w 1798 roku nowego, murowanego kościoła (nie ma dokumentów o tym czy stary, drewniany kościół spłonął czy też został przebudowany). Konsekracja miała miejsce w 1800 roku, którego dokonał sufragan Emanuel de Schimonski. Obecny wygląd kościoła jest niezmieniony od czasu budowy[2].

Architektura i wnętrze kościołaEdytuj

Kościół został zbudowany w stylu barokowo-klasycystycznym. Jest to budowla murowana z cegły i otynkowana. Na elewacji widać ramowy podział ścian. Okna we wschodniej części prezbiterium i w przyziemiu po bokach wieży są poziome, owalne. Elewacja zachodnia wraz z wieżą nieznacznie wystaje przed licem ścian. Gzyms okala korpus budynku. Na wieży widać niski, trójkątny przyczółek. Dwie górne kondygnacje wieży rozdzielone są również gzymsem. Ponad oknami najwyższej kondygnacji wieży, znajduje się pomieszczenie na tarcze zegarowe. Dach jest typu dwuspadowego, o jednej kalenicy. Dach nad zakrystią jest natomiast typu pulpitowego. Całość dachówką. Wieża zakończona jest ośmiobocznym hełmem, podbity gontem i blachą. Drzwi wejściowe do kościoła są typu klepkowego. Prezbiterium jest jednoprzęsłowe zamknięte prostą ścianą. Od strony południowej znajduje się zakrystia. Nawa jest dwuprzęsłowa, nieco szersza od prezbiterium. Wszystkie narożniki wewnątrz i zewnątrz prezbiterium są zaokrąglone, natomiast w przejściu z prezbiterium do nawy wklęsłe. W zakrystii sklepienie jest typu klasztornego z lunetami. Łuk tęczowy zamknięto półkoliście. W nawie znajdują się filary przyścienne o lekko wklęsłych bokach. Wejście do kruchty pod wieżą zamknięto odcinkowo. Przejście z pomieszczeń bocznych na chór muzyczny jest dość niskie. Chór muzyczny wsparto na dwóch trapezowych filarach podpierających arkady, z którymi środkowa jest o łuku odcinkowym, natomiast boczne arkady o łukach koszowych. Konfesjonał posiada cechy klasyczne i wykonano go w I połowie XIX wieku. Na uwagę zasługuje również ludowy obraz św. Jana Nepomucena z przełomu XVIII/XIX wieku[2].

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj