Kościół Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej w Przeczycy

Kościół Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej w Przeczycyrzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Pilzno diecezji tarnowskiej.

Kościół Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej w Przeczycy
Distinctive emblem for cultural property.svg A-275 z dnia 19.11.1985 r.[1]
kościół parafialny
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Miejscowość Przeczyca
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia NMP Wniebowziętej w Przeczycy
Wezwanie NMP Wniebowziętej
Położenie na mapie gminy Brzostek
Mapa konturowa gminy Brzostek, po lewej znajduje się punkt z opisem „Kościół Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej w Przeczycy”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Kościół Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej w Przeczycy”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Kościół Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej w Przeczycy”
Położenie na mapie powiatu dębickiego
Mapa konturowa powiatu dębickiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej w Przeczycy”
Ziemia49°53′07,54″N 21°22′03,88″E/49,885428 21,367744

HistoriaEdytuj

Parafia w Przeczycy powstała prawdopodobnie w 2. poł. XIV w., chociaż dokument fundacyjny z 1374 r. jest falsyfikatem. Pierwsza wzmianka o tutejszej parafii pochodzi dopiero z 1470 r. Obecny kościół został zbudowany w latach 1904-06 według projektu architekta Stanisława Majerskiego z Przemyśla. Pracami budowlanymi kierował budowniczy o nazwisku Ryba. Konsekracji kościoła dokonał w 1908 r. sufragan przemyski bp Karol Józef Fischer. W 1944 r. żołnierze niemieccy wysadzili wieżę kościoła, która została odbudowana w 1968 r.

ArchitekturaEdytuj

Jest to budowla murowana z cegły, w stylu neogotyckim. Konstrukcja trójnawowa, pseudohalowa, z prezbiterium zamkniętym trójbocznie, przy którym znajdują się dwie zakrystie. Przy nawie od frontu wieża ze ściętymi narożami w górnej części, nakryta ostrosłupowym hełmem. Na zewnątrz kościół opięty przyporami. Przy elewacjach bocznych nad środkowymi przęsłami trójkątne szczyty. Nad prezbiterium i nawą główną dachy dwuspadowe, nad nawami bocznymi dachy pulpitowe. Prezbiterium nakryte sklepieniem krzyżowo-żebrowym, nawa główna żaglastym, zaś nawy boczne krzyżowymi. Tęcza i arkady międzynawowe ostrołukowe. Polichromia wnętrza ornamentalna i figuralna o charakterze secesyjnym wykonana przez Juliana Makarewicza w 1930 r. Witraże w oknach neogotyckie, figuralne wykonane w 1911 r. w krakowskim zakładzie Żeleńskiego.

Wyposażenie wnętrzaEdytuj

Ołtarz główny neogotycki z 1913 r. wykonany według projektu Stanisława Majerskiego ze słynącą łaskami późnogotycką rzeźbą Matki Boskiej z Dzieciątkiem z końca XV w., zwaną MB Przeczycką. Na zasuwie znajduje się obraz św. Michała Archanioła a w bocznych polach rzeźby św. Antoniego i Józefa. Ołtarz boczny w prawej nawie późnobarokowy z 1775, pochodzący z poprzedniego drewnianego kościoła, z kręconymi kolumnami i obrazem Serca Pana Jezusa, namalowanym w 1930 r. przez Włodzimierza Kaczorowskiego. Ołtarz boczny w lewej nawie, ambona i chrzcielnica zostały wykonane według projektu S. Majerskiego. Chrzcielnica (obecnie kropielnica) gotycko-renesansowa, kamienna z XVI w., z płaskorzeźbą Chrystusa na krzyżu. Kropielnica granitowa, być może średniowieczna, z licznymi otworami, może po święceniu mieczy. Epitafium ks. S. Konopackiego. W prezbiterium obraz wotywny Jana Józefa Grzybowskiego z fundatorem klęczącym przed Matką Boską, malowany na desce w 1679 r. W tęczy krucyfiks późnobarokowy. Dzwon odlany w 1504 r. z ruskim napisem.

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj