Komórka Schwanna

Komórka Schwanna, także lemocyt, lemmocyt, – komórka glejowa obwodowego układu nerwowego występująca w zespołach.

Komorka Schwanna z hodowli komorkowej
Porównanie włókna nerwowego rdzennego (z osłonka mielinową) i bezrdzennego (z osłonką Schwanna).
Budowa neuronu, połączenia i synapsa

Osłonka wewnętrzna (mielinowa)Edytuj

We włóknach nerwowych rdzennych (tzw. białych) komórki Schwanna tworzą wzdłuż aksonów osłonkę mielinową ze swojej błony komórkowej przez wielokrotne owinięcie się jednej komórki wokół fragmentu aksonu długości 50 μm–1 mm[1]. Osłonka ta spełnia funkcję ochronną dla aksonu, ale przede wszystkim zwiększa tempo przewodzenia impulsów nerwowych (dzięki przewężeniom Ranviera).

Osłonka zewnętrzna (Schwanna)Edytuj

We włóknach bezrdzennych (szarych) osłonka Schwanna (neurolemma, neurylemma) powstaje jedynie przez okrycie aksonu protoplazmą komórki Schwanna ("zatopienie" włókna w cytoplazmie)[1]. Jedna osłonka pokrywa kilka z nich. Cytoplazma komórki Schwanna wiąże aksony razem ale nie pozwala im się dotykać.

RodzajeEdytuj

  • mielinujące komórki Schwanna
  • niemielinujące komórki Schwanna - jedna komórka Schwanna otacza kilka cienkich aksonów
  • końcowe komórki Schwanna (perysynaptyczne) - otaczają połączenia nerwowo-mięśniowe; mogą odbierać informacje i kontrolować ich przepływ[2]

PrzypisyEdytuj

  1. a b Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka. Wyd. 11(7). T. 1: Anatomia ogólna : kości, stawy i więzadła, mięśnie. Warszawa: PZWL, 1999, s. 151-152.
  2. R.D. Fields, Drugi mózg. Rewolucja w nauce i medycynie, Prószyński i S-ka, 2011, s. 45-46, ISBN 978-83-7648-649-9.

BibliografiaEdytuj

  • Salomon, Berg, Martin, Villee: Biologia, rozdz. 39: "Kontrola nerwowa: komórki nerwowe"