Otwórz menu główne

Konstanty Dombrowicz

polski samorządowiec, dziennikarz

Konstanty Dombrowicz (ur. 4 września 1947 w Ludowicach) – polski dziennikarz, samorządowiec, w latach 2002–2010 prezydent Bydgoszczy.

Konstanty Dombrowicz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 4 września 1947
Ludowice
Prezydent Bydgoszczy
Okres od 22 listopada 2002
do 14 grudnia 2010
Poprzednik Roman Jasiakiewicz
Następca Rafał Bruski
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Komandoria Missio Reconciliationis

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

WykształcenieEdytuj

Absolwent polonistyki na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu (1972). W 1975 ukończył kurs dziennikarski organizowany przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich. W latach 1999–2001 odbył cykl międzynarodowych szkoleń z zakresu administracji m.in. w Federalnej Akademii Administracji Publicznej w Wiedniu, w Centre National de la Fonction Publique Territoriale w Paryżu oraz szereg seminariów w Instytucie Europejskim w Łodzi, uzyskując dyplom trenera europejskiego.

Praca zawodowaEdytuj

Przez wiele lat pracował jako dziennikarz radiowy i telewizyjny, jest autorem kilku tysięcy wyemitowanych informacji telewizyjnych, programów publicystycznych, filmów promocyjnych i popularnonaukowych, reportaży oraz innych programów TV.

W różnych okresach swojej pracy zawodowej był dziennikarzem radiowym rozgłośni Polskiego Radia w Koszalinie (1972), kierownikiem redakcji telewizyjnej i dziennikarzem rozgłośni Polskiego Radia w Bydgoszczy (1972–1983), kierownikiem redakcji i publicystą w TVP Gdańsk (1984–1990), współpracownikiem lokalnych bydgoskich gazet.

Należał do współtwórców regionalnej telewizji TVP Bydgoszcz, w latach 1990–1993 był jej pierwszym szefem. Od 1994 do 1999 pracował w Urzędzie Miejskim w Bydgoszczy, gdzie pełnił funkcję dyrektora Biura Zarządu Miasta i Rzecznika Prasowego. W 1999 z ramienia PAI i KAI zajmował stanowisko dyrektora Biura Prasowego, był też jednym z organizatorów wizyty apostolskiej papieża Jana Pawła II w Bydgoszczy. Od połowy 1999 do 2002 pracował w Kujawsko-Pomorskim Urzędzie Wojewódzkim, najpierw jako zastępca dyrektora, a później jako dyrektor Wydziału Informacji, Promocji i Integracji Europejskiej oraz rzecznik prasowy wojewody.

Działalność politycznaEdytuj

10 listopada 2002 w drugiej turze pierwszych bezpośrednich wyborach został wybrany na urząd prezydenta Bydgoszczy, pokonując ubiegającego się o reelekcję Romana Jasiakiewicza. Kandydował z ramienia Komitetu Wyborczego Wyborców Bydgoskie Porozumienie Obywatelskie, mając poparcie m.in. Platformy Obywatelskiej.

W wyborach samorządowych w 2006 został wybrany na drugą kadencję. Wygrał zarówno w pierwszej (34 088 głosów, tj. 30,69%), jak i w drugiej turze (51 112 głosów, tj. 53,79%). Urzędowanie rozpoczął w dniu złożenia przysięgi, 6 grudnia 2006.

W 2010 przegrał wybory samorządowe, uzyskując w I turze wynik 30%[1], zaś w II turze 40,8% głosów[2], ustępując z urzędu prezydenta Bydgoszczy na rzecz Rafała Bruskiego, kandydata z ramienia Platformy Obywatelskiej. W 2014 ponownie ubiegał się o prezydenturę Bydgoszczy, ponownie w II turze głosowania przegrywając z Rafałem Bruskim (dostał 42,9% głosów)[3].

W 2018 z listy Prawa i Sprawiedliwości wszedł w skład sejmiku kujawsko-pomorskiego VI kadencji[4].

OdznaczeniaEdytuj

Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (2010)[5] i Missio Reconciliationis.

Życie prywatneEdytuj

Żonaty (żona Maria), ma dwoje dzieci: córkę Marię (ur. 1974) i syna Konstantego Adama (ur. 1978).

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj